kendimi tanıtıyım

Ben kalpsiz 19 yaşında bir kadınım adımı vermek istememe sebebimse tanınma korkusu …

hayatımda herkeste olduğu gibi yolunda gitmeyen pek çok şey var .

babamın tercih ettiği bir üniversitede istemediğim bir bölümde okuyorum aslında geçmişime dönüp baktığım zaman bu hayatı ben tercih etmedim ilk okulda mahalledeki okul yerine çok uzaktaki bir okula servisle gittim 1. ve 2. sınıfı orda okudum sonra evimizi taşıdık maddi sıkıntılar oldu ve servis parası verecek paramız yoktu okulumu değiştirdik 40 kişilik bir sınıfta 3. ve 4. sınıfı okudum okul tadilata girdi ve başka bir okula gitmek zorunda kaldım ve bu sefer alışma sürecim biraz zor oldu…

seçmeli ders olarak drama dersleri aldım ve en mutlu olduğum dersti o sınıfın başkanı bendim bunu kazanmam gerekti tabi ki hocamız bana ben senin annenim ve beni arkadaşına gitme konusunda ikna et dedi.. ve yaptım ikna oldu önümüzdeki yıl boyunca hep roller doğaçlamalar yaptık ve 5. sınıfım bu şekilde bitti 6. sınıfa geçtiğim zaman olaylar biraz değişti farklı arkadaşlarım oldu ve belge bile alamadan o yılı bitirdim .. ailem buna iyi bakmadı ve yine okul değişmek zorunda kaldım 7. ve 8. sınıfta gayet başarılı olarak o yılları bitirdim ve teog vardı o zaman orta dereceli bir puanla o sınavı hallettim iş lise tercihine geldi aslında hayati bir karar olmasa bile yine de benim tercihim benim yanlışım olsun istemiştim ama olmadı tekrar babam benim yerime bu okul güzel bu okul güzel diyerek lise tercihimi yaptı …

ilk gün gerçekten rezaletti bir kızla kavga ettim sevmediğim birçok insan da ordaydı ve çok gergindi öğle arası babam yine para harcamayalım diye öğlen eve giderken beni alır eve giderdik tek serbest zamanımda evde yemek yer okula giderdik kavgalı olduğum için okuldan atılmamak adına sınıf değişmek istedim ve değiştim o sınıfı sevmiştim insanlar benim gibi samimi kişilerdi 1 dönem o sınıfta okudum ve o dönem zor geçtiğim için babam yine sınıf değişmemi istedi ve başka bir sınıfa geçtim oradaki dostluklarım daha da kalıcı oldu sınıfı o zamanlar kuran-ı kerim bilmiyordum sınıfı geçebilmem içinde acilen öğrenmem gerekiyordu ve başardım sınıfı geçtim…

sizlere şunu ilk başta demek isterim ki karalarınızı siz verin bu sizin hayatınız ben bu konuda başarılı olamadım ama size inanıyorum hayatımın geri kalanının basit kısmıydı bu üstünden geçmelik burda beni takip etseniz ya da etmeseniz de buraya yazmaya devam edicem sizin için verecek çok güzel tavsiyelerim var yaşınızın kaç olduğuna bakmayın hiç bir şey için geç değildir benim için neden geç olduğunu bu blog sayfasına yazdığım son yazımda anlayacaksınız hiç olmayan sevenlerim sizi seviyorum

okur

Yazar: kalpsiz

Blog Okur

Bu yazıyı nasıl buldunuz?

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

5 Yorum

  1. Hoşgeldiniz! Şeftalili Meyve Suyu gibi ben de son yazınızı merakla bekleyeceğim ve onun gibi neden sizin için geç olduğunu merak ediyorum. Yazınızı okurken fark ettim ki, bu ülkedeki bütün insanlar bir terzi misali kendi söküğünü dikemiyor ama başka insanların problemleri söz konusu olduğu zaman verebildikleri bütün tavsiyelerle onların yanında oluyor. Her birimizin yaşantısı kendimize ağır bir yük gibi geldiğinin farkındayım zira durum benim için de öyle ama daha çok genciz! Yaşamak istediğimiz hayallerimiz var, isteklerimiz var ve eminim ki hiçbirimiz için geç değildir. Her daim sizi destekleyen insanlardan biri olacağımı bilmenizi isterim. 😉