Dem

Demlendi zamanıma karışan

dumanı tütüyor

Onu yalnız içemiyorum biraz soğumalı

Fazla soğursa yeniden ısıtmalı

Bayatlar, bu yüzden içmeden atmalı

Bayatlamadan atardım soğusaydı

Burada görünen o ki

Hala dumanı tütüyor, nasıl oluyor?

İçsen içilmez döksen dökülmez

Sevsen sevilir gibi

Nasıl tütecegini iyi biliyor 

Belli ki tütmüş senelerce, 

demlenirken başka bir zaman içinde 

Koyulaşmış epey şimdiye kadar

Epey acı kokuyor demi

İzin verseydi evren ve demlenen

Rengi açılırdı sevgimin süzgecinde

Mutlaka içerdik en nihayetinde 

Beraber bir yudum aşk

Ne kadar sıcaksa bile yanmadan,

Soğumadan biterdi de o zaman

Saklı kalırdı kalbimize akan

Hatrı kalırdı ve anardık gülerek

Dünyanın bir ucunda bile olsak 

Bu gülüşte tekrar buluşana dek

Yok saymazdık bu içmişliği

Ve belki o zaman 

Bunları yazmak da bu kadar incitmezdi beni

Şimdi içmek için tüm fincanlar atıldı

Bu akış denize döküldü

Denizi yaktığını bir ben görüyorum

İzlerken gülümseyerek çayımı içiyorum

Bu kadarı kâfidir bana

Payıma düşen acıyı, onun payına düşen acıyla beraber 

Aldım ve içiyorum ve gülüyorum şimdi

İyi oyundu.

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

okur

Yazar: Mütefekkir

Blog Okur

Bu yazıyı nasıl buldunuz?

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.