Bugün, saatlerce dgs sonuçlarının açıklanmasını bekledim. Saat on oldu,on iki oldu,iki oldu,ve nihayet dört buçuğu gösterdiğinde akreple yelkovan; bana bir kez daha o tanıdık hayalkırıklığını tattıracak sonuca baktım. Sonucuma baktım. Bir yılın çok az bir süresince emek vermemden doğan sonucum. Geçen seneye nazaran daha iyi gözüken rakamlar.Ancak ne kadar iyi gözükürlerse gözüksünler, yeterli olmayanlar. O tanıdık his, gün boyu beklerken hiç gelmemişti içime. Sonra dudağım parçalanmış da kanın tadını hafiften alıyormuşum gibi tanıdık o edayla kendisini hissettirdi. Hep oradaymış da, ben aptal umutlara kapılmışım.Dedim ya, başarısızlık benim ikinci adım. Onunla yatar onunla kalkarım.Bir zihnim vardır, bir hastalığım vardır.Bana eziyet eden lakin hiçbir şeyi de elletmeyen. Şimdi ne mi yapıyorum? Bilin bakalım hangi boktan çalışma saatlerine sahip bir markette çalışıyorum? Görün bakalım, hangi hayallerden ölesiye vazgeçiyorum.
İlginizi Çekebilir
