Slow bi şarkı çaldığında, saat gece yarısını geçtiğinde, kendimle başbaşa kaldığımda içimdeki hüzün seven yanı durduramıyorum. Beni üzen şeyleri düşünmek ve hüznü dibine kadar yaşamak için alan tanıyor zihnim. Kendime bunu neden yapıyorum bilmiyorum iyi de gelmiyor açıkcası ama ya bedenimin üzülmeye ihtiyacı var ya da zihnimin düşünmeye biri birini kullanıyor ama çözebilmiş değilim ikisi de benim nasıl olsa.
biri birini kandırıyor
