öylesine

bugün sınavdan çıktım hani o hayatımın tüm önemine sahip olan beş kuruşluk 2 saatlik sınav varya işte o. Etrafımda o kadar sınav olmasa sanki bir şey yapamayacakmışım gibi davranan insan vardı ki onlar yüzünden evet 3. yılım. 3kez girdim ve sonuç ne olur bilmiyorum ama yapabileceğimi yapamadım yine o soruları tak diye işaretleyemedim. Ve bunu yapabilirdim o kadaremek verdim özellikle ruhsal. Çok düştüm ağladım etrafımda kimse kalmadı ben hep tektim ama hep o masaya geçtim şimdi ise ne oldu dersiniz. Ben onca zorluktayken bir mesaj bile atmayan insanlar bana mesaj attı. En yakın arkadaşlarımla sınav sonrası planlar yaptık ne oldu hepsi bir bahane buldu. Sınav öncesi aradığım 2 yakın arkadaşım telefonlarımı açmadı. Bunlar ben güçlendiriyor biliyorum ama ben gerçekten insanlardan darbe yemekten çok sıkıldım. Bu bana zarar veriyor bunu da biliyorumm. Bugün gidip tüm kitaplarımı çöpe attım ve eminim ki o sınav olmasa bile hayat bir yerde yüzüme gülecek. Ben ben olduğum sürece her şeyi yapabilirim. Ve onca kitabı çöpe atarken o insanlarıda atmak isterdim sonsuzluk çöpüne. Maalesef gitmiyorlar hep bir yerlerden çıkıyorlar karşıma. Ama bu şehirden bu saçma şehirden gittiğim gün arkamdaki o insanlar aekmada kalacak.bunu çokistiyorum çünkü hayatımdaki insanlar bana iyi gelmiyor daha beter beni üzüyorlaer . ve buna izin vermeyeceğim

okur

Yazar: deriinsss

Blog OkurBlog Yazar

Bu yazıyı nasıl buldunuz?

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

2 Yorum

  1. Zor günler, yaşamayan da bilmez sanırım. Umarım bu güçlüklerin, içindeki arama isteğine zarar vermesine engel olabilirsin. İnsanlar değer verdikleri şeyler kadar değerlidir, bu sözüme kulak asmalı. 2 kuruşluk sınavla seni ölçüp biçenler sendense o sınava önem veriyorlarsa değerleri de yazında bahsettiğin kadar olmalı. Bazen yaşananlardan sonra değerli olduğuna bir kanıt arar ama bulamazsın. Hayatın güzel bir aldatmacasıdır bu. Bir çeşit dayanıklılık testi. Sen kendi değerini koyduktan sonrası teferruat. Taş yerinde ağırdır, mekan ve zaman henüz doğru insanları arkadaş edinmene olanak sağlamadıysa da ümidini kesme ki bir gün arkana dönüp geçtiğin yoldaki dirayetine hayran kalabilesin. Şimdiden uzun bir yazı oldu benimkisi de. Kendine iyi bak, hoşça kal 🙂