Yeni normallerle normalleşememek

Pandemi yaşadık. İnanılmaz bir zamandı. Tarihi dönüm noktalarından sayılabilecek türden. Bu nedenle böyle bir zamana yazılı bir kalıntı bırakmak adına yazıyorum. 

Henüz sonu gelmiş olmasa da hayatımızda bir çok şey eskiye döndü, ya da dönmeye çalışıyor. Ben bu dönemde yaşadığım böyle bir deneyiminden kalanlar olarak deneyimlerimi paylaşmak isterim. Benzer bir şeyler yaşadıysanız lütfen siz de yorum yazmaktan çekinmeyin.

1) Zaman algısını yitirmek

Hayatımızda takvim takip etmemizi sağlayan olaylar var. Kiminin okulu, kiminin işi, kiminin de düzenli aralıklarla yaptığı aktiviteler bunu sağlıyor. Ancak ne zaman boşa çıksak, biraz eve tıkılsak bu zaman takip becerimiz azalmaya başlıyor. Her güne salı gibi uyanıyoruz mesela. Çok evde vakit geçirince mevsimin döndüğünü bile fark edemiyoruz çünkü tek hissettiğimiz ev içi sıcaklık. Hal böyle olunca tüm bunların fazlasını yaşadık bu pandemi sürecinde. Çoğunluğumuz uyku sorunları yaşamaya başladık çünkü ev içinde fiziksel aktivitemiz azaldı. Bedenen yorulmayınca uyku da uyuyamaz olduk. Ben böyle bir süreç yaşadım şahsen pandemi başlarında. Gece biraz oturayım derken sabah 10’da hala uyuyamadığım, hatta aman uyumayım oturayım diğer gece kolay uyurum böylece deyip öğlen üçte en son uyuyakaldığım falan oldu. O uyku düzenini düzene sokmam ancak tekrar dışarı çıkmaya başlayınca olabildi

2) Gerçeklik algısını yitirmek

Pandemi sürecinde her şey ekranlarda olmaya başladı. Okul ekranda, iş ekranda, hatta akraba buluşmaları bile ekranda. Bu nedenle hayatımızdaki her şeyi ekran gerisinden izler olduk. Kendi hayatımızla birebir ilgili her şey televizyon dizisi gibi  bir hissiyata dönüştü. Ben bu konuda en acayip şeyi hayat normalleşip tekrar yüz yüze iletişimler kurmaya başlayınca yaşadım. Mesele 1.5 senedir sadece ekranda gördüğüm insanları gerçekten görünce sanki tv dizisi ünlüsüyle karşılaşmışım gibi bir heyecan kapladı içimi. Ya da uzaktan izlediğim benden bağımsız iki kişi arasında geçen bir olayı sanki diziye tepki verir gibi bir hisle izlediğim de oldu. Hayata yabancılaştım bir an. Sanki ben de aynı odada değilmişim gibi hissettim. 

3) Hobiler, evde yapılacak aktiviteler

Tabi ki bu kadar zaman evde geçirilince yeni aktiviteler keşfedildi. Kimisi için iyi bile oldu bu eve kapanmak. Yıllardır ilgilenmek isteyip vakit ayıramadığı o hobisi için sonunda vakit buldu. İyi değerlendirebilene ve gerçekten boşluğa düşene iyi. Benim yoğun bir evde eğitimim oldu bu süreçte o nedenle pek hobilerimle ilgilenemedim ancak evde vakit geçirmeyi öğrenmek açısından güzel bir zamandı. 

4) Ev içi iletişimde değişiklikler 

Bu başlık yaklaşmaya çekindiğim bir başlık açıkçası. Çünkü bazıları için cidden çok kötü olayların yaşandığı bir süreç oldu. Birbirine tahammülü pek de olmayan insanların 7/24 bir arada kalmak zorunda olmaları ciddi sorunlara yol açtı. Boşanmalar kavgalar arttı. 

Ancak bazıları için yine iyiye giden bir zaman oldu. Ailesine vakit bulamayan insanlar ailesinden başkasıyla sosyalleşemez olunca ev içi iletişimin kalitesi arttı. Beraber oyunlar oynandı, filmler izlendi. Ailenin kıymeti anlaşıldı bu sıkıntılı zamanda. 

Öyle böyle zorlu bir zamandan geçtik. Henüz bitmedi ama sona yaklaştık ve ben eminim ki izleri kalacak. Dileğim bize katkıları iyi yönde olur. 

Sağlıcakla kalın

 

Bu yazıyı nasıl buldunuz?

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.