YAŞAM VE GEÇİM

Merhaba sevgili dostlar uzun zamandır kafamı toplayıp yazamadım.Artık dolum noktasına geldim sanırım.Bugün söylemek istediğim bir kaç şey var alım gücü gittikçe düşüyor. Hayat artık pahalı olmaktan çıkıp pahalının da ötesinde bir durumda.Eskinden zengin, fakir, ve orta düzey vardı.Şuan dönüp baktığımda kapitalist sistemin bizi getirdiği nokta da orta düzey kalmadı. Zengin daha zengin fakir daha fakir olmaya başladı.

Şöyle bir örnek vermek gerekirse;

Bir aile düşünün; anne baba 1 tanede çocuk.

Çocuk 7 yaşında okula gidiyor. Anne baba çalışıyor.Maaşları da asgari ücret yani 2825,90 toplam da haneye giren para 5651,80 TL.

Şimdi de giderleri hesaplayalım 

Ev kirası 1100 TL olsun ki artık bu fiyatlarda ev çok az.Elektrik,su,doğalgaz,internet,en ölüsünden 1000 TL olsun.Daha sonra mutfak masrafı ekleyelim aylık 1000 tl market ve pazar alışverişi olsun ki bunun içinde et çok nadir bulunur geneli temel gıda ve temizlik.Şu ana kadar toplam 3100 TL yaptı. Şimde de çocuğun okul masrafını ve kişisel masrafını ekleyelim ortalama bir fiyat koyacak olursak 800 tl yapalım. Ki şimdi ki okullarda devlet okulu bile olsa masraf çok fazla. ilk okula başlayanlardan eline bir liste tutuşturup tuvalet kağıdı,peçete,A4 kağıdı vs. istiyorlar. Daha sonra Anne ve babanın kişisel masraflarını ekleyelim. İşe giderken ki yol parasını, yemek parasını ve kötü bir alışkanlıkları varsa onları da ekleyelim. 800 TL de bunlar olsun, toplam da 4700 TL yaptı.Geriye kalan para ise 951,80 kuruştur.Ben bu hesapta şuan borçları eklemedim.Türkiye şartlarında her 10 kişiden tahminimce 7’sinde bende buna dahilim kredi kartı ya da kredi borcu bulunmaktadır.Sizlere kaba taslak bir hesap yaptığımda en iyi ihtimali bu 951,80 TL kalıyor. Tabi bu aile hiçbir yere gezmeye gitmezse ve borcu olmazsa; yani eğer bu düzende insan gibi yaşamazsak ve borcumuz olmazsa hayatımızı devam ettirebiliyoruz. İnsan sosyal bir varlıktır ama ne olacak biz koyun gibi yaşarız. Yani patronlar için çalışır eve gider,yemek yer,televizyon izler düşünmeden yatar,ertesi gün işe gider ve ömrümüzü böylece bitiririz öyle değil mi? 

Sevgili dostlar artık sonumuzun ne olacağını bilmiyorum.Artık yaşam standartımız çok fazla düştü eskisi gibi ne istediğimizi rahatça alabiliyoruz, ne istediğimiz yere rahatça gidebiliyoruz.Bilemeyiz belki de durum daha da kötüdür.Bir baba evladının istediği bir şeyi alamadığı için yaşamına son veriyor.Her şey bu kadar zorken yaşamın olduğu yerde umut vardır elbette yani yaşamak ne olursa olsun şartlar ne olursa olsun yaşamak kıyıya vuran dalgalar kadar hırçın ve bir o kadar da güzeldir..

Bu yazıyı nasıl buldunuz?

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.