YALNIZLAŞMAK

Birkaç gündür neredeyse herkesin benden uzaklaştığını hissediyorum. Günlerdir içimde büyüyen ve zihnimi karmaşıklaştıran şeyler dönüyor.’ Acaba bir şey mi yaptım ?’ diye sorar oldum kendime. Ne kadar sorarsam sorayım bulamadım bu cevabı. Çoğunun iyi niyetimi de suistimal ettiğinin farkındayım. Ya da beni salak yerine koyduklarının da. Bazıları gerçekten beni çok hafife alıyor fakat bir şey dememem bu anlama gelmiyor. Berbat bir dönemdeyim ve kimse bunu görmüyor. Hatta çoğu arkadaşım beni umursamıyor bile. Neredeyse hiç konuşamaz, vakit geçiremez olduk. Kısa bir süre öncesine kadar bana değer verdiklerini hissettiğim arkadaşlarım şu an bir mesaj atmıyorlar ya da aramıyorlar bile. Muhtemelen ben onlara aldığımdan daha çok değer verdiğim için bu kadar üzülüyorum. Ya da gözümün önünde en yakınımın bile bir başkasına daha yokun olduğunu fazlasıyla hissetirmesi gibi…

Her şeyden çok yorulduğumu hissediyorum. Bazen gerçekten kendimi arkadaş olabilecek biri gibi görmüyorum. Bana insanlar öyle hissetirmeye başladılar artık. Bazıları beni çıkarı için kullanıyor, bazıları ise yalnız kaldıklarında aramak için. Hissettiklerimin bir kısmını bir-iki kişiye anlatmaya çalışsam da ‘boş ver’ tarzı şeyler duyduğum için artık insanlara kötü hissettiğimi anlatırken iki kere düşünmeye başladım. Artık çok daha iyi anlıyorum; insanların gerçekten çıkarları bitince gittiklerini. Kimse kimseyi sebepsiz yere sevmezmiş. Bana bunu hissettirenleri asla unutmayacağım.

okur

Yazar: phoenix

Blog Okur

Bu yazıyı nasıl buldunuz?

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.