Yalnız Kaldık

Yalnız Kaldık

Ay bir gece gözlerinden yansımadıysa gözlerime, sevdiğimden ötürü bana sen demediyse kimse, işte o zaman sevme beni. Hayalin yaşamadıysa yüreğimde ve yaşatmadıysan ölüme dek beni, ben de sevmem artık seni. Dost dediklerine dönmediysen hiç sırtını ve hiç ölmediysen sırtındaki hançer yaralarından ötürü, yaşıyorum deme. Bir an bile yorulduysa yüreğin sevdayı sırtlanmaktan, sevgiliyi yüreğimde taşıyorum deme. Sen olduğun için sevilmiyorsan eğer, sen de başkalarını başka biri oldukları için sevme. Sen sen ol sevme, sen olmadığın için sevil. Ben çokça sen olmaya çabaladığım için kendimi kaybettim. Arayışımı anlamayanlar ayıp etti ve hep kendimi değil de seni anlattığım için kaybettim. Aslında hep sevenlere oldu olan ama her şeye rağmen tüm sevenler sabretti. Tek hatamız olmayacak şeylere sabretmek olmasa da son hatamız bu oldu. Sonra sabredemez olduk. Ne sırtımızı dönebildik birine ne de yüzüne bakabildik insanların. Ay bile terk etti gecelerimizi, yalnız kaldık. Eğer hiç yalnız kalmadıysan gecelerde, sessizliğin en büyük çığlık olduğunu anlayamazsın. Yalnız kaldık dedim ya, biz hep aşk dolu olsak da yalnızlığımızla kalakaldık…

Rapor Et

blogger

Yazar: Siyah

İlk YazımBlog Yazarı

Bu yazıyı nasıl buldunuz?

Yorumlar

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Yükleniyor...

0

Facebook Yorumları