YA GÖKKUŞAĞI?..

Masmavi gökyüzüne kaç kişi bakıyor? Ya gökyüzünde Gökkuşağı olduğunda kaç kişi bakıyor hayranlıkla? Elbette gökyüzünde gökkuşağı olduğunda daha çok insan bakıyor,gökyüzünü kimse bakmıyor demeyin mesele o değil, . Mesele şu biz her yeri aynı renge boyamak, herkesi aynı kişi yapmak istiyoruz. Herkesi aynı güzellik ölçeğine göre değerlendiriyoruz .Biri çıkıyor diyor ki: Benim en sevdiğim renk siyah! Ardından herkesi bir siyah olma çabası büyüyor. Her yeri siyah yapıyoruz: kıyafetlerimizi, mobilyalarımızı ,doğayı gökyüzünü hatta insanın ruhunu bile! Sonra biri çıkıyor aynaya bakıyor. Ama öylesine  ya da dış görünüşü için değil taa gözlerinin içine bakmak ,kalbini hatta ruhunu görebilmek için . Ve o anda beyninin içinde bir ses yankılanıyor. Sadece bir cümle : Sen ne yapıyorsun? Bu cümle onun o kadar canını acıtıyor ki birilerine bunu söylemek istiyor. Etrafına bakınıyor ve şaşkınlıkla gözlerini dört açıyor çünkü insanlar onu fark etmeyecek kadar gözü dönmüş bir taklitçilik içinde. Sırf gözlerinde büyüttüklerini kişi gibi olmak için!.. Ya kendin olmak?..  Bunu unuttuklarını acı bir şekilde farkediyor ! Sonra ben en azından ben kendim olayım diyor.! İnsanlar başta onu umursamıyor. Sonra onunla dalga geçiyorlar. Daha sonra ona engel olmak istiyorlar. Çünkü onlar için hâlâ “en güzel renk siyah!” Ve o kendi sevdiği rengi özgürce söyleyebilmek başardığında :

-En güzel renk beyaz ,dediğinde insanların kendi aralarında konuştukları şeyi duyuyor:

                                       “En güzel renk beyaz!”

  Ya gökkuşağı ?…

Bu yazıyı nasıl buldunuz?

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

7 Yorum