Son Kez

Son Kez

Son Kez

Bir gülüşe yenik düşmek. Çok kez yapmışızdır bunu. Gülüşünü gördüğünüz an ısınır içiniz. İçinizde kelebekler uçar, hatta aşırı heyecandan organlarınız yer değiştiriyormuş gibi hissedersiniz. O yanınızda olmadığı her saniye özlersiniz. Özleminiz giderek artar. Bazen elinizden hiçbir şey gelmez ki bu ; çok acı olabilir. Bazen… Gerçekten çok çok üzücü olabiliyor. Özlemek. Bu duygu öyle değişik bir duygu ki. Bazen kıymetini anlıyorsun, olmadığı anlarda ne yapacağım diye düşünüyorsun. Bazense sadece özlüyorsun. Sesini , konuşma tarzını , gözlerindeki kahveliği , gözlerinin derinliklerinde bi’ yerde kendini görmeyi , kokusunu.  En çok da kokusunu… Yüzüne dokunabilmeyi , elini tutabilmeyi ve hatta doya doya sarılabilmeyi. Ve en acısı da o sarılışının son olduğundan habersizsin. Ne acı değil mi ? Son kez sarılmışsın , son kez elini tutmuşsun ve son kez öpmüşsün. Gözlerin gözlerine son kez değmiş , ama sen… Bilememişsin kıymetini. Olmamış. Doyamamışsın ona , ama elinden gelebilecek herhangi bir şey de yok. Kalakalıyorsun öylece. Kendinle , yaralı kalbinle , taze acınla , özleminle… Biliyorsun yapılacak hiçbir şey yok. Olmayacak da. Sonra… Cemal Süreya’nın dediği gibi ; alışacaksın onu yalnızca düşlerde okşamaya. Tabii bunun verdiği mutluluk da az olmayacak ki… Her gece “Acaba gelecek mi ?” diye bekleyeceksin. Bazı sabahlar mutlu uyanacaksın , bazı sabahlar ise umutsuz…Hayat işte .

okur

Yazar: Yağmur

Blog YazarBlog Okur

Bu yazıyı nasıl buldunuz?

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

Bir Yorum

  1. Karşınızdakinin degerin bilmemek aslında kendinize verdiğiniz degerle ilgili. Kaybettiğiniz an kıymetini anlıyorsanız bence iç dünyanızı anlıyamamış yada egolarınızı yok edememişsiniz. Sevgiyi anlamak ve taşımak, sabır ve üretkenlik çok önemli. Özellikle sabır. Tebrik ederim. İçten ve samimi bir yazıydı.