SIRTINI YASLAYACAĞIN KİŞİ YALNIZCA SENSİN

Hepimizin çevresinde olumlu şeyler söyleyenler gibi hep hayatın olumsuzluklarını söyleyenler vardır. Hatta bunlar daha fazladır çünkü her zaman bardağın boş tarafını görürler. Daha pozitif ya da daha mutlu olamazlar çünkü mutlu olduklarında kendi içlerinde  mutsuzluklarını yaratırlar. Yani mutlu olduklarında aslında daha fazla keder getirirler kendilerine. Örneğin: ” bugün çok güldüm demek ki çok ağlayacam” gibi. Kendi düşünceleriyle kendi hayatlarını şekillendiriyorlar ama farkında değiller. Bir de dedikleri o tüm olumsuzluklar hayatlarında karşılarına pat diye çıkınca bu sefer hissettikleri olumsuzlukların hayatlarının gerçeği sanıyorlar ve bunu da bizlere hayat tecrübesi olarak anlatıyorlar. Hepimiz belli sınavlara girdik kimimiz başarılı olduk, kimimiz ise başarısız . Başarısız olduğumuzda çok ciddi negatif eleştirilere maruz kaldık(bende yaşandı ve onaylandı:)) ). Şimdi ne kadar çok duyarsan belli bir süre sonra kendince benimsemeye başlıyorsun artık bu böyle maalesef. Tabiri caizse destek olacakları yerde köstek oluyorlar. Başarısız olduğumuzda en yakınlarımızdan bize destek olmalarını bekleriz ama onlar eleştirileriyle bizi daha çok aşağı çekiyorlar farkında değiller. Bize kızdıklarında iyi bir şey yaptıklarını sanıyorlar ama öyle değil. Zaten başarısız olduğumuzda kendimize olan güvenimiz azalıyor, gelecek kaygımız daha çok artıyor biz bunlarla zor baş ederken bir de onların bizim için söyledikleri o olumsuz şeyler yüzünden psikolojimiz haliyle etkileniyor. Böyle darbe üstüne darbe yiyince  dinlemen gereken tek  kişinin sadece kendin olduğunu anlamaya başlarsın. Bizi en iyi tanıyan kendimiziz anne ya da babamız değil onların yanında konuşamasakta kendi istediğimiz şeyi kendi içimizde biliyoruz zaten bizim yaptığımız sadece onları memnun etmek, beğenilerini almak o kadar. Hayatın geri kalanında kendimiz için yemek yiyeceğiz  yine kendimiz için çalışacağız kendimiz için yaşayacağız aslında. Bizim burada kendimizi memnun etmemiz gereken yerde kendi kendimizi kalkındıracağımız yerde  neden başkalarının(kendimiz dışındaki herkes bana göre başkasıdır) sözleri hayatımızın bel kemiğiymiş gibi geliyor? Şöyle özetleyeyim ” yanlış seçimlerimiz hiç olmasın” diye hiç hata yapmayalım diye. Tamam da hiç hatamız olmazsa nasıl gelişecez. Bence bu tutum yanlış başarısızlıklar sayesinde büyür insan bir söz var ya ” hiç hata yapmayan insan, hiçbir şey yapmayan insandır.” o kadar doğru ki. Ne kadar başarısız olursanız olun tekrar denemekten vazgeçmeyin ve etrafın çıkardığı kuru gürültüye kulak asmayın en en en önemlisi de ne olursa olsun kendinize güvenin ben bunu öğrendim. Ne kadar düşürsen düş yine kalk ayağı unutma senin arkanda yalnız sen varsın. 

Bu yazıyı nasıl buldunuz?

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

2 Yorum