SEVGİLİ DOSTUM GOFİ-2

SEVGİLİ DOSTUM GOFİ -2

Adım şeref.Yakacık kabristanında güvenlik görevlisiyim.Aysel teyzenin kabristandan ayrılmasının üzerinden bir hafta geçti.Bu gün yine cuma.Aysel teyze herzamanki gibi kocasını ziyarete gelecek.Ve ben kulübenin dışında onu bekliyorum.Uzun zamandır burada görevliyim ve aysel teyze ile bir bağ oluşturduğumu düşünüyorum.Buraya gelirken muhakkak bana yiyecek bir şeyler getirir.İlk başlarda almak istemedim,bu yüzdende bana kırıldığını söylemişti.”Vermek nekadar sevap ise,almakta okadar sevaptır evladım.Hediyemi lütfen kabul et.” demişti.Bende bu nur yüzlü teyzemi kırmamak için,getirdiklerini alırım.Sadece bana getirmiyor yiyecek.Gofi’yede mama getiriyor.Bende getirdiği mamaları gofi’ye veriyorum.O ise sadece ben mama verirsem yiyor.Yoksa yattığı yerden kalkıpda yanıma gelip,mama ve su istemez.Ben onun yanına götürüp veririm.Söylediğim gibi sabah mamasını ve suyunu verdim gofi’nin.Şimdi aysel teyzemi bekliyorum.

Saat onbir oldu.Bu saate kadar gelmesi gerekiyordu aysel teyzenin.Lakin aysel teyze bugün gelmedi.Aysel teyze ilk defa kocasını ziyarete gelmedi.”Belkide bir işi çıkmıştır.Yarın gelir herhalde.”diye düşündüm.Peki yarın?Öbür günü?Ne yazıkki bir sonraki cumada gelmedi.Bu el,aysel teyzenin başına bir şey gelmiş diye korkmaya başladım.Fırsat buldukçada gofi’nin yanına gidip onu seviyor,bir kaç gündür yemediği mamasını yemesi için ikna etmeye çalışıyorum,ama nafile.

Aysel teyzenin kabristandan ayrılışının üzerinde iki hafta geçti.

Bugün yine cuma.

Sabah işe gelmemin üzerinden bir saat kadar geçmişti.Kulubeye iki kişinin yaklaştığını görüp dışarıya çıktım.Cenazelerinin olduğunu,meftanın önceki mezarın üzerine defnelideceğini söylediler.Bana uzattıkları evrakları alarak benimle gelmelerini söyledim.Bir anda beynimde şimşekler çaktı.Vücudumdaki kanın deli gibi aktığını hissettim.Evraklara yüzeysel bakmışım.Hiç konduramamışım meftanın …

Gözlerimin kararıp tam yere düşeceğim surada,ikisinden biri kolumu tutarak dengede kalmı sağladı.

“Tansiyonunuz düştü herhalde,isterseniz kulübede oturun.Kendinizi iyi hissedince ineriz aşağıya.”

Bir süre bekleyince kendime gelir gibi oldum.Bu kez gözümden akan yaşları tutamıyorum.

“İyiyim şu anda.Hadi gidelim.”

Aşağıya inerek kabirin önüne geldik.

“Kabiriniz burası.”dediğimde.

“Biliyorum,burada babam yatıyor.Annemi onun üstüne defnedeceğiz.”

Mezarın üzerinde yatan gofi, yerinden kıpırdamadı bile.Gelenlerden diğeri gofi’yi mezarın üzerinde görünce yerden aldığı dal parçasıyla vurmak istedi.Diğeri arkadaşının elini tutarak;

“Ne yapıyorsun! O rahmetli babamın köpeği.”

Evet,anladınız herhalde.Geçen hafta beyini ve gofi’yi ziyarete gelmeyen aysel hanım,bu gün bir daha gitmemek üzere buraya gelecek.Gofi’ye baktığımda anlamış olacakki gözlerinden yaşlar akıyor.

Mesaimi bitirip görev yerimden ayrılarak eve gittim.Üzgün olduğum yüzümden belli.Eşim ise;

“Hayırdır canım,kötü bir şey mi oldu?”

Bir kaç kez yutkunduktan sonra;

“Sana bahsetmiştim hani.Her cuma kabristana gelip eşini ziyaret ederdi.Yıllardır,hiç aksatmadan.Bu günde geldi.”

“Bunda üzülecek ne var şeref?Bak bu cuma’da gelmiş.”

“Geldi gelmesinede..”

“Hıı.”

“Tabutla geldi.

“Bende çok üzüldüm şeref.Başın sağolsun.”

Ertesi günü cumartesi.

Kulübenin kapısını açarak içetiye girdim.Aklım gofi’de.Bir an evvel mama ve su alarak onun yanına gitmek istiyorum.Dokuz yıl boyunca çok sevdiği sahibi ismail beyi hiç yalnız bırakmayan gofi,onun yadigarı olan aysel hanımın vefat etmesinden sonra onuda yalnız bırakmayacak.Bir dokuz yıl daha yaşarmı,hiç sanmam ama ben onu her iki sahibinin mezarı üstünde yatmasını temenni ediyorum.

Mama kabına mamayı,pet şişeyede suyu doldurduktan sonra mezarlığın demir kapısından girip,kendimi aşağıya doğru saldım.Takriben on metre kala başımı kaldırıp ismail amca ve aysel teyzenin yattığı kabre baktım.Gofi her zamanki gibi üzerlerinde yatıyor.Yaklaştım ve gofi’ye seslendim.Kıpırdamadı bile.

İlgisiz davrandı.Aysel teyzenin ölümünden benimi sorumlu tutuyor mübarek hayvan?Tekrar seslendim başını dahi kaldırıp bakmadı bana.Elimdeki mama kabını yanına koyup,su kabına suyu doldurdum.Sonra başını okşadım,yalnız gofi soğuk.Biraz sarstım,nafile.

Gofi ölmüş.Dokuz yıl ismail amcanın hasretine dayandıda,artık aysel teyzenin hasretine dayanamayacağını anladıki bu dünyadan oda göçtü.

Umarım hikayemi beğenmişsinizdir.

yazar

Yazar: Yasar-Aynur

Blog OkurBlog Yazar

Bu yazıyı nasıl buldunuz?

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

Bir Yorum