Severek Ayrılanlar Bana Açıklama Borçlu

Sevgiye hasta ziyaretinden hallice misafir olduğum, çok kıymetli anlara şahitlik ettiğim, bol bulamaç kendimden verdiğim, konuşamadığım, konuşamadıkça yürüdüğüm, ağlayamadıkça kahkahamın yükseldiği, bir ara kendimi terk ettiğim, sevdiğim yerlerden gittiğim, yolu ve doğruyu kaybettiğim, rabbimle aramın açıldığı ( kulun sana dargın Allah’ım ) eğer öyle bir lüksüm var ise… Lafın kısası içinde benim olmadığım ama ara ara uğradığım, kimsenin anlamadığı az kalsın kendi kendimin en tuhafı olmakla kendimi meşhur edip alkış tutacağım zamanlar geçirdim. Geçirmiş olmam atlatabilmiş olmam anlamına gelmiyor tabi. Sevip de ayrılanlar bana açıklama borçlu. Yapacak bir şey yok deyip duruyorum kendime, çünkü gerçekten yapacak bir şey yok. Geri dönemeyecek, dönmeyecek olmam ileriye adım atabildiğim anlamına gelmiyor. Allah’ım dedim, konuşmaya halim kalmadı sen biliyorsun deyip, ellerimi yüzüme götürüp amin dedim. Kimseler görmedi ömür hanım, kalbimden o geçti. Büssürü yıldan sonra beni yine susmak ve geri çekilmek zorunda bırakan Rabbim. Sana gönlüm parça parça. Bitmiş olmasına mı üzüleyim, telafisinin olamayacağına mı üzüleyim, yaşanması mümkünken yaşanmamış, yaşanamamış tonla olaya mı üzüleyim. İETT durağında, birimiz sağa birimiz sola doğru kafaları çevirip gözlerimizden süzülen yaşlara mı üzüleyim. Birileri bana geçer desin, geçsin. 

Bu yazıyı nasıl buldunuz?

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.