Sessiz Başlangıç

Yollar uzun,müzikler kısa.Ne arıyordu? Kendinimi

Yürüyordu, önünde duran bomboş bir yolda.Başı önde yürüyordu.Yoldaki taşlara vurarak ilerliyordu.Sinirliydi,umutsuz;sakin.Kırgındı belliydi.Ya kendine ya da değer verdiği birine.Kendinden geçmiş gibiydi.Ruzgar yüzünü yalıyor.Saçları yüzünü korumak istercesine kapatıyordu.Ama buna aldırış etmiyordu.Arada bir başını kaldırıp bulutlara bakıyordu.Gozyaslari neden aktiklarından habersiz birbirleriyle yarış yapıyorlardı adeta.O bunuda umursamiyordu.Ansızın bir çığlık attı.Gozyaslari daha hızlı akiyorlardi.Anlamislardi neden böyle akıp gittiklerini.Yorgun duyguların habercisiydiler.Bıraktı kendini yolun ortasına, yattı.Iste hayalindeki yerdeydi.Gokyuzunde bir kuştu.Özgürdü,birazda yorgun.Kalkmak gibi bir düşüncesi yoktu.Boyle mutluydu.Ucmak ona iyi gelmişti.Bu zamana kadar kendini bu anda hissetmek istemişti.Sonunda başarmıştı.Butun yaşamının bu andan ibaret olması umuduyla gözlerini kapadı.Iste şimdi doğuyordu,güclü kadın.Gozlerinin önünden bir film gibi geçti hayatı.Mutlulugu, mutsuzluğu, başarıları, başarısızlığı…Onun için hiç bir anlam ifade etmeyen insanlar.Onlardan uzaklaşmıştı.Simdi onları sonsuza kadar silip atmanın zamanıydı.Kendi kendine:”Aptalım!”diye bağırdı.Ne hissetti o an.Neden kendini suçladı.Tekrar gitti geçmişine.Kucuk bir kız çocuğuydu şimdide.Ustunde kırmızı bir elbise , ayaklarında bembeyaz babet ayakkabı, saçında kırmızı bir kurdele.Sadece bayramlarda böyle giyinebilirdi o.Onu da çok sevdiği amcası alırdı.Babasını öldüren amcasından.Tabi bilmiyordu o zamanlar masumdu.Annesindende nefret etmiyordu hatta onunla yakın bir arkadas gibiydi.Annesi açmasıyla evlenmişti.Amcasinin ona kıyafetler almasını seviyordu.Onun için seviyordu zaten amcasını yani üvey babasını.Her şey bu kadar değildi tabi.Amcası,onunla yakından ilgilenirdi.Her gün onu yatağa götürürdü.Uyuturdu.Ama nasıl?Küçük yaşlarından beri amcası gece onu uyutma bahanesiyle yanına yatardı.Sonra…Tabi o zamanlar bunun onu sevdiği için yaptığını söylerdi.Annesi bunun farkına varmadi.Ona bakan bir bakıcıları farketmişti.Kadin onunla konuştu,masum kızla.Ne olduğunu anlatmasını istedi emin olmak için.Kizin annesiyle konuştu tabi inanmadı buna.Yediremiyordu kocasını öldüren,o adamın kızına cinsel istismarda bulunacağına.Kocasinin ölümünün nedeni de masum olan o küçücük kızdı.Babasi abisinin kızına yakınlığını anladı.Ona dokunmasına izin vermemedigi için yakılarak öldürüldü.Kendini suçlu hissediyordu.Babasinin ölümünün sebebiydi sanki.Kendini kirlenmiş hissediyordu.Onu ne babası koruyabilmis,ne de annesi korumak istemişti.Masum da değildi ona göre.Pislenmisti, kirlenmiş.O küçük kız büyümüştü.Uvey babası ve onu korumayı asla beceremeyen annesinden kaçmıştı.Istedigi hayat buydu onun.Daha fazla o evde kalamazdı.Kendini korumayı bilmiyordu,şimdi ise kendini korumanın kaçmak olduğunu düşünmustu.Belki de hayatını değiştirecek bir karardı bu onun için.Peki sonra ne olucakti?

Bu yazıyı nasıl buldunuz?

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.