Sadece Perdesini Çeken

Bu gün yine okula gitmek zorunda kalmıştı yol uzundu. Düşüncelere dalmak için yeterli zamanı vardı. Tek başına düşmüştü yollara. Diğer perdesini çekenlerden farklıydı artık o çünkü onlar bir yolunu bulmuştu dört duvar içinden hiç çıkmadan yaşamanın fakat o dışarıya çıkmak zorundaydı. Ne sonu tükenmeyen bir parası ne her gün gitmesine gerek olmayan bir işi vardı. O artık sadece bir perdesini çekendi. Onların yerinde olmayı çok istedi. Öyle çok özendiki onlara. Keşke kendini eve hapsedip dört duvar arasında umudu görmeden yaşayabilseydi. O sırada kulaklığını taktı ve o parçayı açtı. Sezen Aksu ‘nun Çocuklar Gibi parçası en sevdiği şarkılardan biriydi. Şarkının içindeki kendini düşündü. Kaybolan umudunu, bu umudu kaybettiren kişiyi düşündü, tanıştığı günü… O renkli kişiliğini kaybettiren, renkleri solduran kişiyi…  Bir kaç gün önce doğum günü olduğunu hatırladı, buluşmak için plan yaptığını. Yanındayken zamanin durduğu ver şeyi unuttuğu aklına geldi şuan ise onunla geçirdiği hiçbir zamanı unutmuyordu. Unutmak istedi. Evine kapanmak, iç dünyasına gömülmek istedi fakat hayatı buna izin vermiyordu. Tek başına kalmıştı işte bu umut mücadelesinde o artık hayata atılan tek başına sadece perdesini çekendi. Hayat bir şekilde onu diğerlerinden ayırmıştı. Yanına bir perde çeken daha bulabilir miydi bilmiyordu. Herkes o kadar kapılmıştıki hayat telaşına kimse iç dünyasına gömülecek, dört duvar arasına kapanacak zamanı bulamıyordu. 

yazar

Yazar: Acemiyazar

Blog OkurBlog Yazar

Bu yazıyı nasıl buldunuz?

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.