Korona Günlüğüm: POZİTİF

Her şey yolundaymış gibi gözükse de negatif çıkan bir test birkaç gün sonra pozitif olabiliyor ya da hastanelik olana kadar testin negatif çıkmaya devam ediyor.

Tam derslerim bitmiş hafta sonuna giriyorum derken iki gündür babamla yaşadığımız halsizlik ve öksürük kendini iyice göstermeye devam etti. Babamın tansiyon problemi yaşamasıyla başlamıştı her şey aslında. Daha sonra o kadar halsizleştik ki babam, test olmaya karar verdi ve sonuç POZİTİF.

Onun test sonucu çok kısa sürede çıktı ve hemen bir ekip eve geldi. Bize birkaç soru sordu, rapor yazdı. Daha sonra müdürüme haber verdim ve karantina sürecimiz başladı. Bize test yapmadılar. Ne kadar belirtiler olduğunu ifade etsem de yapmadılar. İki gün boyunca odamdan çıkmadım ama öksürük, halsizlik ve ağrılarım beni çok etkiliyordu. 112’yi aradık ve bize sizin gelmeniz gerekiyor test için gibi bir cevap geldi. Karantinada olduğumuz için arabamızın plakasını polise bildireceklerini ifade ettiler ve biz hastaneye gittik.

Hastanede sıra beklemeyi de geçtim. Gerçekten sağlıklı bir insan da hasta olarak çıkar cümlesini doğrular nitelikte bir ortam vardı. Psikolojik olarak çöktüm ki pozitif çıkmayı bile unuttum.

Aile hekimim bana ilaçlar yazdı. Onları içiyorum derken bir ilaç alerji yaptı tüm yüzüm şişti. İkinci kez ilaçlar yazıldı onları içiyorum derken dişim şişti. Bu sefer de dişim için ilaç içmeye başladım. 1 haftada 10 taneden fazla ilaç içtim ki hala içiyorum. Öksürüğüm şu an karantinanın 6. günü olmasına rağmen daha da kötü durumda. Sanki tüm hastalıklarım bu bir haftayı bekliyordu.

Babam mı? Babama ilaç verdiler ve ilk içiminde 8 tane içti daha sonra azaltarak 5 günde ilaçları bitti. Hafif atlattı diyebilirim. Sadece bir gün midesi bulandı. İlaçlar bittikten sonra halsizlik oldu ve tüm gün boyunca uyudu. Hastalık herkeste aynı etkiyi yapmıyormuş ki 7. günden sonra bile fenalaşan hastaneye kaldırılan insanlar oluyormuş hatta 10. günde bile.

Eniştemin testi de negatif çıkmıştı fakat bir haftadan sonra hastalık ciğerlerine kadar ilerlemiş ve bugün hastaneye kaldırıldı. Onun durumu gerçekten ciddi. Nefes alamıyor, yemek yiyemiyor hatta konuşamıyor. Hastane ona serum verdi ve ilaçlarına devam ediyor.

Hayatım boyunca bu bir hafta kadar zor ve sıkıntılı bir süre. geçirdim mi bilmiyorum. Her şeyi geçtim, yemek siparişi, market siparişi ya da ilaç alımı bile zorladı bizi çünkü hiçbirimiz dışarı çıkamıyoruz.

Özel sektörde çalışıyorum ve maalesef bu duruma bile hoşgörülü yaklaşmıyorlar. Bu dönemde en çok özel sektör çalışanları zorlandı. Sağlık konusunda kendime güvenirim. Biz ki en çok korunan kişilerdik. Asla, asla deme sözünün en büyük kanıtı olduk.

Kimin bu hastalığa yakalanacağı belli değil. Nasıl atlatacağı belli değil. Yaşayıp, yaşamayacağı ise hiç belli değil. Gerçekten her an her şey olabiliyor.

Lütfen dikkatli olalım…

Umuyorum ki en kısa sürede eski özgür günlerimize kavuşuruz…

Sağlıklı günler diliyorum..

Bu yazıyı nasıl buldunuz?

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.