Kendinle Yüzleş/ Emetofobi

Emetofobi veya kusma fobisi, kusma ile karakterize fobidir. Bu fobi, kusma korkusu, kusma görme korkusu, kusma eyleminin izlenmesinden korkma ya da mide bulantısı korkusu gibi nedenleri içerebilir. Kusma olayı, emetofobi olan herkesi korkutabilir.

Yukarida gördüğünüz sadece vikipedya da yazan bir yazı simdi ben bu kusma fobisini kendi gözümden anlaticam.

Kusma fobisini, kusmaya sevmemekle karistirmayin.Kusmayi sevmemekle kusma fobisi çok farklı seyler.Kusmayi sevmiyor olabilirsiniz ama mideniz bulandigi zaman panik atak geçirmektedirler nedir bilemezsiniz.

“Nedir kardeşim bu kusma fobisi?Kusmaktan korkulur mu yaa rahatlıyorsun, düşünmekten geçer, niye miden bulansın ki, niye kusmaktan korkuyorsun,alt tarafı kusucaksin, öyle saçma fobi mi olur ya”

gibi cümlelere çok fazla kere maruz kaliyorum.Emetofobim nasıl başladı ilk bundan biraz soz ediyim sonra da yasadigim zorluklardan.

8 yasindaydim annnemlerle yarin tatile gitmiştik.Oteldeyken aksam çok fazla soğuk icecek içmiştim ve bir tane restaurantta yemek yemiştik etin şadini hiç beğenmemiştim ama annem kizdigi icin zorla ağzıma tikistiriyordum.Ondan sonraki gun sabah kalktigimda feci bir mide bulantısı vardi yemek yemedim diye dusundum daha sonra kahvaltı ederken bu mide bulantısı gittikçe artiyordu anneme “kusmak istemiyorum” dediğimi hatırlıyorum.O zaman daha korkum ya da fobim yok sadece sevmiyorum.Daha sonra annem bana limon yedirmişti ve limondan sonra baya kez kusmuştum buraya hızlı geciyorum.
Daha sonra iyileştiğimde her şey yolundaydı ama bisi fark ettim.Her dakika midem bulanıyor gibi hissediyordum ve bir daha kusucak miyim diye korkmaya baslamistim.4.siniftaydim o zaman ve bir şey ölmüştür sabahlar okula giderken ‘ anne çok midem bulanıyor okula gitmek istemiyorum,korkuyorum” diyip ağlıyordum her sabah bu boleydi ve beni çok yıpratıyordu.Daha sonrasında anneme ve babama hep sunu diyordum “Anne terli terli soğuk su ictim hasta olur muyum, anne bir anda cam acildi soğuk hava geldi kusar miyim, baba bunun tadı sanki kotu zehirlendim mi ben simdi kusucak miyim, anne suyu ağzımda isitirken yanlisikla yuttum su soğuktu bisi olur mu” demekle gecti 3 yil.Ailem de çok yipranmisti o ara psikolojik destek adim ama fayda etmemişti.Benim babamda bole kendini kusturan insanlardan ondan o beni hiç anliyamadi.Daha sonrasında bunlar gecti, dedim ki evet yaşasın yendim fobiyi ama bu sefer daha beteri olmsutu.Ne zaman heyecanlansam beynimin icinde “Kusarsan rezil olursun, kus kus kus , çabuk kaç orda kusucaksin” gibi sesler duymaya başladım.

Okulda sahneye cikiyordum bir şey konusmak icin beynimden “kus” gibi sesler geliyordu ve bu beni panik atana sürükledi.Ne zaman tek kalsam ve kalabalık bir ortamda olsam psikolojik olarak midem bulanıyor beynim bana durmadan “kus” diyordu ve ellerim terlemeye titremeye başlıyordum.

Kalabalik ortamlardan kaçmaya başladım.Bu fobi yüzünden birden fazla pskolojik problemim olmustu.Panik atak, asiri heyecanlanma problemi, sosyal anksiyete gibi…

O kadar zorlanıyordum ki anlatamam.Sosyal anksiyete beni daha çok zorlamisti.Sinifta tahtaya cikiyordum sunum yapmak icin birden midem bulanmaya başlıyordu.Beynim ” çabuk kaç ordan kusucaksin” diyip duruyordu o kadar çok zorlanıyordum ki anlatamam.Bu kusma fobisi yüzünden hap da yutamiyordum.Hapi ağzıma attigim an kusucaksin, hap boğazında kalacak gibi sesler duyuyorum zihnimde ve feci mide bulantısıyla gurme hissi geliyor.Hapi bu yüzden ağzıma bile koyamiyorum gördüğümde bile midem kalkiyor.

17 yasindayim ve en son 8 yaşımda kusmama rağmen bu süreçle hala basa cikamiyordum ama bir kaç ipucu verebilirim bunu yasayan insanlara.

Ben demistim ya bi gercekten midem bulanıyordu bide psikolojik ve ben bunların hangisi gercek anlayamıyordum bu yüzden daha çok strese giriyordum.Gercekten midem bulandigi zaman midemde bir bulantı hissetigimi, psikolojik olarak bulandigi zaman boğazımda mide bulantısı hissetigimi fark ettim.Bu bana çok fayda sağladı.Kalabalik ortamlara girdighim zaman beni rahatlatacak seyler düşünmeyi ve her dk kafamı meşgul etmeyi öğrendim.Hep kafamı bisiylerle meşgul ediyordum ki zihnim bedenimi kandirmasin.Bunlar sayesinde artık kusma fobimi yönetebiliyorum.

Ama yonetemedigim tek şey var olur da bir gun gercekten kusarsam.

9 senedir hiç kusmadım o hissi unuttum diyebilirim ama bu 9 sene içersinde çok fazla kere midem bulandi boğazıma kadar gelir oldu ve kendimi sıkıp kusmadigim zamanlar çok oldu.Benim en çok korktuğumuz seyelrden biri hamilelikte, zehirlenirsem, sağlık problemlerimde, anestezi alırsam gibi seylerde kusmak.

Bu yazıyı yazıyorum çünkü tek olmadigimi biliyorum.Ben kendi korkumla yuzmesmeye calisiyorum.Umarim kusmaktan korkan ya da emotofbi nedir ya diyenlere biraz yardimci olabilmişimdir.

okur

Yazar: SwaNa

Blog Okur

Bu yazıyı nasıl buldunuz?

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

Bir Yorum

  1. Neler yaşadığını çok iyi anlıyorum bende 17 yaşındayım ve geçtiğimiz günlerde bende yaklaşık 7 senedir Emetofobi denen lanetle yaşadığımı farkettim benimde snin gibi çocukluk yıllarımda başlayan bu durumdan çocukken gerçekten çok çekmiştim.

    zamanla bu durum git gide azaldı ve bir kaç senedir kendime “küçükkende ne aptalmışım ya,mide bulantısından korkulurmu” diyordum fakat yaklaşık 8 aydır bu durumum o kadar nüksettiki bir anda,sokağa çıktığım,biriyle buluştuğum her zaman midem bulanmaya başlıyor,insanlarla yüz yüze buluştuğumda her zaman midemin bulandığını hissediyorum ve kendimi tuvalete kapayıp o günü kaçırmaktan çok korkuyorum.Kendimi böyle durumlarda bi kafenin ya da evin tuvaletine kapamak zorunda kalıyorum ve bazen şiddetli bir şekilde kusuyorum işin kötüsü kusmak rahatlatmıyor beni tam tersine mide bulantımı dahada çekilmez hale getiriyor

    İşte en kötü yanıda o geçmeyen mide bulantısı sırasında çektiğin ızdırap,o psikoloji.Arkadaşların mutlu mutlu sohbet ederken senin kusma korkusuyla kendini tuvalete kitlemen.Ve hiç bir şekilde bu durumun sebebini anlayamaman,hangi doktora gideceğini bilememen,midem buanıcak diye yemek yemekten kaçınman ve buna bağlı olarak zayıflayıp güçsüzlüşteğine şahit olmak ve diğer sayamadığım bi çok negatif etkisi. 17 yıldır başıma gelmiş geçmiş en kötü şeyin bu olduğunu söyleyebilirim.

    Arkadaşlarımla telefonda basit bir bululma programı yaparken bile midemin bulanmaya başladığını hissediyorum veya dışarıya basit bir yürüyüşe çıkmaya bile ne yazıkki ben değil Emetofobi denen illet karar veriyor.

    kelimenin tam anlamıyla Emetofobi beni ve ilişkilerimi kontrol ediyor ve gençlik yıllarımı bunun yüzünden depresif,asosyel,özgüvensiz yaşıyorum.yazını okurken resmen kendimi gördüm ve bu durumla tek başıma savaşmadığımı,yalnız olmadığımı bilmek beni bi nebze rahatlattı.Buraya kendi durumumla ilgili satırlarla daha fazla yazı yazmak isterdim ama dikkatini çekermiyim bilmem.Lütfen bana en kısa süre içerisinde ulaşmaya çalış,bu durumu çevremdeki insalarla konuşmaya çalıştığımda beni ciddiye almıyor ve dalga geçiyorlar birbirimizi en iyi şekilde anlayabiliceğimizi ve konuşmanın ikimizede iyi geleceğini düşünüyorum.