Karmaşa

Deli rüzgar savurur bu gece sonbaharın yapraklarını, durmadan, dengesizce. Ruhumu da alır yanına, bedenim dik, bedenim savrulmaz. Ateş mi olursun ruhuma acep bugün? İstemem, dağılırız. İsterim aslında dağılmayı amma verdiğimiz zarar olur etrafa, bilirsin. Ruhum, deli ateşine uzak olsun, bırak dağılsın rüzgarla. Belki bir toprağa karışır, ağaç olur; belki de kurda kuşa yem.Bu deli rüzgardır, bu karmaşık ruhumdur gözünde tüten. Bedenimi sorarsın, bedenim dik, bedenim savrulmaz. Ruhumdur savrulan rüzgarla, ruhumdur deli karmaşa. Sonbahar yaprakları, ruhum, ateşin… Belki de rüzgardır sevişin. Deli rüzgar, savurur bu gece öfkesini, dengesizce, durmadan. Özler mı ateşin ruhumu? Bilemem, saçlarımı yolmadan. Ruhum kapılır mı rüzgarın şeytanlığına? Arar mı bunca dengesizliğin arasında ateşini? Bilemem, yıkılmadan. İstemem ateşine karışmayı, rüzgara seninle katılmayı. İsterim aslında acep amma zararız kurda kuşa, zararız etrafa, bilirsin. Tükenir mı bu sonbaharda ruhum, tükenir mı ateşin? Diner mi bu rüzgarın öfkesi, savrulur mu sevdamız zararla etrafa? Bilemem, bedenim yılmadan. Sarar mı dört bir yanımızı çakallar, yeniden çıkar mı yeşil yapraklar? Bilemem, yeniden doğmadan. Birçok şeyi bilemem amma bilirim ki; ruhum karışamaz ruhuna, ateşin kor olmadan, rüzgar yok olmadan.

Bu yazıyı nasıl buldunuz?

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.