Kalansız Sev Beni

Kalansız Sev Beni

Karanlık yanından izliyorum aydınlığını. Beni hapsettiğin yalnızlığımı terk edemedim. Bırakıp gidemedim acımasızca onu. Yalnızlığı bile bu kadar sevebiliyorsa insan, sen beni nasıl sevemedin? Gecenin güneşi bekleyen saatlerindeyim, gece kadar umudum yok geleceğinden. Güneş geceye geldiğinde öldürür geceyi, geceyi vuslat öldürür beni özlemin. Gelmediğin her dakika ben ölürüm. Şüphem yok ölümün bana geleceğinden, geleceğimde. Sevgili; ya ölümden önce gel ya da çekil geleceğimden! Uykusuzum, gidişin tüm gidişlerin en kusursuzu. Hissizim sen gideli, hissettiğim tek şey sensizlik. Yalnız tüm yolculuklarım, kimsesizim. Sır gibi saklayacak zaman, bilmeyecek kimse bizi. Onlar var olacak hep, onlar mutlu olacaklar. Ben sensiz olacağım hep, sessiz. Sen bile sensiz yaşıyorsun aslında, özün kabuğundan başka. Zamana ayak uydurup kaybolmuşsun, ben geçmişte kalmışım. Seni beklerken dalmışım sensizliğe, unutmuşum beklediğimi. Çık artık zamandan, çağ bizim çağımız değil. Bu yaşantı bize göre değil. Terk et zamanı ulaş bana, tut ellerimden zamansız sev beni. Kalansız sev beni, ne az ne fazla olsun. Ölümden sonra sev beni ölüm korkulan değil beklenilen olsun.

Rapor Et

Bu yazıyı nasıl buldunuz?

Yorumlar

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Yükleniyor...

0

Facebook Yorumları