İŞE YARAMAZ'LIK HİSSİ

Pek çoğumuz günlük yaşamında bu hisle burun buruna kalır . Sorun gerçekten işe yaramamamız değildir aslında . Çeşitli sorunları görünce içimizden gelen kaçma hissi iç sesimizi uyararak hiçbir işe yaramadığımızı bize söyletir . 

İnsanlar sıradan varlıklar değildir . Yüzyıllar öncesindeki mağara devrine bakarsak o devirdeki mağara insanlarından çok daha üstünüz . Onlar hissetmemiştir bu işe yaramama hissini . Bu his onlarla hiç var olmadı . Çünkü bu hisse ihtiyaçları yok . Bizim sahip olduklarımız onlar için anlamsız . Yaşıyorlar ama sadece yaşamın küçük bir parçası olarak . 

Yüzyıllar boyunca üzerimize öyle anlamlar yüklendi ki doğduğumuzdan bu günümüze kadar . 

Önce emeklememiz sonra ise düşe kalka yürümemiz istendi . Sonra ağzımızdan emziğimizi alıp konuşmamız istendi . Anaokulunda en uslu çocuk ,ilkokulda en çok kitap okuyan çocuk , ortaokul , lise , üniversite derken insan olduğumuzu unutan ailelerimiz devamlı bizden en başarılı öğrenci olmamızı istedi . 

Sevdiğimiz adeta hobilerimiz olan meslekleri sırf maaşları düşük diye yapamaz olduk . 

Çevremizdeki her 10 kişiden 9 ‘ u aynı mesleği hedefler oldu . Başaramayınca ise işe yaramadığını düşündü . 

Öğretmenler 1 ‘ e 10 katmaktansa o 1 ‘ i yüceltmeye çalıştı . Anlamışsınızdır herhalde 1 ‘ e 10 katmayı . (Başarılı olan 1 öğrenci , başarısız olan 10 öğrenci . Yani başarısızları da başarılı yapmak )

Çalışmayıp başarısız olan öğrenci resmen umutsuz vakaydı onlar için . Bununla ilgilenmediler . Sözde öğretmendi hepsi . Görevleri başarılılara öğretmekti . 

İnsanlar kendilerini anlayanlar olduğunda seviyelerini yükseltebiliyorlar . Sizin onlara ayırdığınız 5 dakika onlar için 1 ömür mutluluk . 

Bu yazıyı nasıl buldunuz?

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

4 Yorum