İnsan + Kaktüs = Sevgi + Güneş

İnsanlar doğdukları andan itibaren hobi edinmeye , birşeyleri sevmeye başlarlar . Oyuncaklarla başlayan bu serüven birgün yerini mutlaka çiçeklere bırakır .

Bazı insanlara her mevsim çiçeği olan solmayan solsa da yerine yenisi gelen bitkiler cazip gelir . Kimisi meyvesi olsun der , hem gözüm hem karnım doysun dercesine . 

Kimisi anlamına , altında yatan anlama odaklanır . Neye benzettiğine , kendinde ne çağrıştırdığına bakar . 

Kaktüsler bana hep ilginç gelmiştir . Sanıyordum ki sadece çölde yaşamını sürdürebilir . Dikenleri ölümcül , asla dokunulamaz . İçerisinde barındırdığı su günlük hayatta kullandığımız içme suyu gibi .. Bunlara inanıyor ve asla çiçek açmıyor zannediyordum . Güneş almazsa ölür , her daim güneş görmeli zannediyordum . 

Aslında bir insan gibiymiş . İhtiyaçları varmış, günlük ihtiyaç duyduğun sevgiyi ihtiyacı olan güneşle eşleştirmek gerekirmiş . 

Sevgi görmeyen insan yaşayabilir , nefes alabilir . Aynı şekilde güneş görmeyen kaktüs de yaşayabilir . Ancak ihtiyaç duyarız işte . İnsana ihtiyaç duydukları verilirse çevreye yarar sağlar , kaktüs ise güçlenerek açtığı çiçekle insanlara mutluluk verir . 

Çeremizde insanlar olsun isteriz , kalabalıklık içinde zamanla yalnızlaşırız .  Farklı amaçlar sebebiyle yanımızda olduklarını farkederiz . Yavaş yavaş soğuruz insanlardan , zamanla hepsi gider . 

Kaktüs gibi insanlar olmalı hayatımızda ..

Bu yazıyı nasıl buldunuz?

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.