Hazır değilim

Bazen gerçekleri görmek ve ağlamayı göze almak gerekir… Sevilmediğini kabullenmek ve istemediğini anlamak canını yaksa da… Sevilmediğini, sana gösterilen ilgi ve sevginin yapay bir gül kadar sahte olduğunu anlaman gerekir… Lakin… seviyorsun ya…

Yaşamamın anlamını daha bulmamışken sevgiyle tanıştırdın beni. Boyumdan büyük bir sevdanın dalgasına kapıldım.Kırılmak kelimesinin anlamını hiç bilmek istemezdim. Seviyordum seni, çok seviyordum ama bozuldu o sihirli dünya. Tüm yaşananlar, hayat heybemde bir anı olarak kaldı. Sen gidiyorsun… Hatırladıkça geliyorsun, mutlu oldukça, ağladıkça hep sen geliyorsun… Kalbim gidiyor telefona da elim gitmiyor. Oysa bir gülüşün yeterdi sonsuz hayaller kurmaya ve sen kalbime girdiğinde hoş gelirdi bahar.

Sen eğer gidersen bu ne kadar doğru bir eylem olur? Gittiğinde bu sevdayı unutacak mısın gerçekten. Gittiğinde ruhumu, kalbimi de yanına aldığında yine gitmiş mi olacaksın ? Gitme…

Senin sevda yolunda yürümeye halin yok belki, ama ben seni sırtımda da götürürüm.Senin için akan gözyaşlarım, aşkımın ıslak imzasıdır.Seven insanın neler yapabileceğini benden iyi kimse bilemez: Çünkü ben yapıyorum. Ama sevdiğinden bir okyanus sonsuzluğu beklerken kaldırımın üzerindeki su birikintisi ile teselli buluyorum. Neden mi¿? Belki de hala hazır değilimdir;sevdiğim tarafından incinmeye…  Sen kalbimden gitme olur mu? Ben kalbim kırılsa da sen diye atmaya devam eder. Hem belki senin de kırgınlıkların vardır, beraber sararız. Sen yine de gitme, her şeyi beraber tamamlarız.

Bu yazıyı nasıl buldunuz?

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.