GİDEBİLİRİM

Ölümüm acısız ve çabuk olacak seziyorum,

çektiğin bunca acıya  yeter diyecek gibi.

Ben geceleri hep seni düşünüyorum.

Bu yüzden bir şiir öldürebilir beni bir gece vakti,

Acısız ve  çabuk gideceğim.

Sancımadan, azalmadan.

Belki yanından yürüyeceğim,

omzuna dahi çarpmadan.

Aklımın  içindekiler olacak ama sebebim,

bilmekten ziyade bunu hissediyorum.

En güzel günümün en güzel saatinde gidebilirim,

sezmekten ziyade bunu biliyorum.

En güzel çaydan bir yudum almamışım daha,

en güzel şarkıyı dinlememişim henüz.

En sevdiğim yemek henüz kalmamış damağımda,

yapraklarını daha yağdırmamış üzerime güz.

Gideceğim şu uzun yoldan,

dümdüz ilerleyeceğim sağa sola sapmadan.

Yolun sonunda önüme gözlerin düşer belki,

ne biliyorsun?

Ya da yazdıklarım dost olarak gelir mi,

ne diyorsun?

Yanıma alacağım giderken,

en güzel şiirimin en güzel dizesini.

Daha aklımda bile değilken üstelik.

Ruhuma gizleyeceğim giderken,

en sevdiğim müziğin en sevdiğim kuplesini.

Daha kulaklarım onunla bayram etmemişken üstelik.

Giderken daha bir seveceğim hepinizi,

içim ürperiyor o sevginin karşısında.

Giderken daha bir özleyeceğim geleceğimi,

nefesim kesiliyor o özlemin karşısında.

O bankta hiç oturmamış olacağım daha,

o sözcükler çalınmamış olacak kulağıma.

Bir kedinin başını dahi okşayamadan üstelik,

gideceğim sonunu bilmediğim yoluma.

En sevdiğim kolyemi takamadan daha,

en sevdiğim kokumu sürünemeden boynuma,

sevgini sarıp sarıştıramadan ruhuma.

Ben en güzel yaşlarımda ölebilirim.

Bu yazıyı nasıl buldunuz?

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.