Filozofların penceresinden "MUTLULUK"

‘ Aristotales

Aristotales, mutluluğun insanın elinde olduğuna inanmıştır. Mutluluğu bir his olarak görmek yerine, insan varlığının hedefi olarak görmüştür. Mutluluğun insanın kendi elinde olan ve korunması gereken bir hedef olduğunu dile getirmiştir.

Gerçekçi duygular ve aklımızı kullanarak özgürce uygun tepkiler verilmesi gerektiği görüşündedir. Bu süreçteki tercihlerin sonucunun mutluluğa götürdüğünü dile getirmiştir.

Yetinmesini bilenler mutludur.

‘ Sokrates

Sokrates, mutluluğun kişinin kendine duyduğu kişisel başarılardan geldiğini savunmuştur. Sokratese göre mutluluk: Fazlası için uğraşmak değil, azdan keyif alabilme kapasitesi olmuştur.

Sokrates, en büyük mutluluk vericinin bilgi olduğunu ve erdemin bilgi, erdemsizliğin bilgisizlik olduğunu savunmuştur.

Erdem, ruhun güzelliğidir. Felsefe, neleri bilmediğini bilmektir.

‘ Nietzsche

Nietzsche, mutluluğun geçici olduğunu savunmuştur. “İdeal tembellik durumu” olduğu görüşündedir. Nietzsche, insanı engelleyen fikirleri aşıp, büyük bir güç ve mücadele ruhuna sahip olunarak hayattan memnun olunacağını savunmuştur.

Birçok insan mutluluğu, burnunun üstünde unuttuğu gözlük gibi etrafta arar.

‘ Jose Ortega y Gasset

Jose Ortega y Gasset, yansıtılan ve yaşanan hayatın birleşim noktasının mutluluk olduğunu savunmuştur. Ne olmak istediğimizin ve ne olduğumuzun birleştiği zamanın mutluluk doğuracağını savunmuştur.

İnsan kalbi en mükemmel ve yüce olanın yerinin boş kalmasına müsade etmez.

‘ Kıbrıslı Zenon

Kıbrıslı Zenon, mutluluğun ölçülü ve doğaya uygun olarak davranmak olduğunu savunmuştur. Aynı zamanda doğanın içinde Tanrının ve özün olduğunu savunmuştur.

Kıbrıslı Zenon, Stoa okulunun kurucusudur. Stoacılığın ana konusu mutlu yaşamdır. Ayrıca incelemenizi tavsiye ederim.

Ruh ve beden aynı varlığın iki ayrı yüzüdür. Ne ruhsuz madde ne de maddesiz ruh vardır. Tanrı’nın da bedeni doğadır. Ruh etkin, beden edilgindir. Demek ki, bedeni meydana getiren ruhtur.

Bu yazıyı nasıl buldunuz?

Bir yorum

Yorum Yazın
  1. Tebrik ederim. Çok güzel. Aynı görüşü savunuyorum. Gerçekten de insanı mutlu eden en büyük unsur hedeflerinin olması ve bu hedeflere ulaşmak için verdiğin mücadele. Bu mücadele daha büyük hedefin önünü açıyor. Bu diyalektik bir süreç. Günlük yaşantımızda diger faktörler sadece sos olur ve yaşama sevinci artar. Üretmek yaşamanın mutlu olmanın motorudur. Saygılar.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.