DÜŞÜNMEK

İyi değilim , belki de bu olabileceğim en iyi haldir bilmiyorumdur. Mutlu muyum, mutsuz muyum ? Ayırt edemiyorum . Sanırım bu ayırt edememe mutsuzluktan da kötü bir durum. Hiçbir şey hissetmiyorum değil aslında pek çok şey hissediyorum , bi amacım yok değil pek çok amacım var , birbirine karışıyor. Öyle çok şey geçiyor ki aklımdan , öylesine faydasız , öylesine karmaşık , öylesine yorucu … Yoruluyorum hiçbir şey yapmıyorken bile yoruluyorum. Her neredeysem orada değilmişim gibi hissediyorum ya da orada olmamalıymışım gibi , peki nerde olmayım ? Bir önemi var mı ? 

Doğru kavramı bulamıyorum ; anormal , farklı , sıra dışı ? Yok, bunlar pek ukalaca kavramlar . Gayet de normalim ben de gülüyorum, ben de ağlıyorum, ben de acıkıyorum, ben de aşık oluyorum. Ne öyleyse ? Bu yabancılık , bu huzursuzluk niye ? Hayat boyu mahkum muyum buna ? 

Bazen düşünüyorum , bu kadar önemli miyim ? Değer mi bunca karmaşıklığa ? İnsanlar yaşayıp gidiyor işte bir şekilde yaşayıp gidiyor . Sen de yaşa senden öncekiler gibi yaşa ve git. Varlığım bu kadar önemli mi ? Varlığım böylesine önemsizken yokluğum nasıl önemli olsun ? Değer mi ? Kendini yok etmekten bahsediyorum evet . Varlığınla fark edilmediğin , anlaşılmadığın , tutunamadığın bu dünyada yokluğunla ses getirmeye çalışmak … Pek akılsızca doğrusu . Şimdi diyorsunuzdur aklı olan böyle bir şeye kalkışır mı zaten diye. Yanlış . Aklımız her daim bizimledir. Kim ne derse desin . Her zaman bizimledir , olan biten her şeyin farkındadır ve bize her zaman doğruları söyler . Ama biz çoğu zaman doğruların değil güzel olanın peşine düşeriz . İstediğimiz cevaplar ve doğru cevaplar her zaman farklıdır . Doğru cevapları duymazdan geliriz , şu başta bahsettiğim yaşayıp gitmek işte bunu başaran insanların yapabildiği bir şeydir : doğru cevapları duymazdan gelmek . Çoğu insan becerir bunu ve yaşayıp gider . Bi grup ise beceremez .  (devamı gelecek ..)

okur

Yazar: ekin-ege

Blog OkurBlog Yazar

Bu yazıyı nasıl buldunuz?

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.