in ,

Dün Değil Bugün

Üçüncü sayfa haberleri gibi bugün yaşanan aşklar. Bir solukta alınıp veriliyordu da kimse hızına yetişemiyordu. Saatlere ayıp oluyordu. Yelkovanın utancı Akrebi vururken; pimi mi bozulmuştu saatin, mekanizması mı? Pilli saatlere yetişme telaşı vardı belki de. Hani bitince yenisi takılanlardan. Oralara kadar gelebilmiş miydi sahi zaman. Ne kadar çabuk akıyordu yaşam. Coğrafya’nın ruhuna aykırı olmakla ters psikoloji birinin yaşamını ayakta tutuyordu. Ne tuhaf. Artık Akrep’le Yelkovan yer değiştirmiş, bir garip geçiyordu zaman. Akışı kesilmiş suyun sessizliği, kelimelerin kağıtta dağılması, kitabın yırtılan sayfası… Kurşunu bol kalemin kendini inkâr etmesi. Ağaç ziyan oluyor neresinden baksan. Bir kelime bin anlama geliyor sözlükte olmasa da. Ya içinden çekip çıkarıyorsun veya aklından uyduruyorsun. Dilin gücü yetmiyor hâyâlcinin söylediğini anlamaya. Bir sözlükte bir kelime belki beş anlam. Bilinmeyeni çözmek tahminden geçelim; en güzeli imkânsız. Kırmızıyı aklında yeşile boyamışsa insan, aklı okuma çabası mânâsız hatta çok anlamsız.

Bir şiirin ritminde bulursa insan kendini; oh! ne âlâ.

Vakit artık sonbahar…

yazar

Yazar: Didem Yuce

“Söz Uçar Yazı Kalır”

Bu yazıyı nasıl buldunuz?

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.