Dokunmak

Bazen sadece dokunmak bile dokunduklarına

Seni yıllanmış duyumlarının en derinine indirir

Varlığını yok bildiğin tecrübeleri diriltir

Yeniden ansızın  o zamana peyda olursun

Anlam veremezsin bu yabancı tanıdıklığa

Kayıp parçaları ortaya çıkar birer birer

Aksak filmin dimağında banyo edilir

Kokusu siner kadrajından taşar gördüklerin

Burada olmasa da izlerini toplarım avuçlarıma

Kaldırımlarım beni korur akıntısından kaderin

Kimi taşları mütemadiyen çukurunu doldurur

O dizer yüreğime basarak izlerini izlerime

Ben sadece seyretmekle muktedir

Şimdilerde sorguya çekmeden mekanımı

Tadını almaya çabalıyorum damağımda

Topladım zihnimi sakladım bavuluma

Bir tek onu nereye koyacağımı bilemedim

Getirdiği mutluluğu astım suratıma

Varlığının gerçeğini sabırla sahiplendim

okur

Yazar: Bizantions

Öfkeli ve aşık

Bu yazıyı nasıl buldunuz?

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.