in ,

Değişmek mi? Dönüşmek mi?

Vicdan

Değişmek ve Dönüşmek arasındaki ince derin çizgi. Dönüşmek, dönüştürülmek, el vermek, aynı dili konuşmak, sözleşmek, vazgeçmemek, güzel sevmek, güzel sevilmek. Empati yapmak,  ayna olurken dönüşmeye çalışana ince davranmak. Hırpalamamak, bazen kendinden vazgeçmek, çokça sevebilmek. Dindirilmeye çalışılan haykırışlara bir yenisi eklememek. 

Yaralarımı yalıyorum. Nereden başlayacağımı bilmiyorum. İnzivadayım. Herşey sıfırdan başlıyor bugünlerde. Bahçemdeki çiçekleri kesip bir vazoya yerleştirdim. Yeşermeyecekler elbette. Her geçen gün bir öncekinden daha solgun daha evvel kestiklerimden. Koparıp önüme bırakılanlardan daha da solgun şimdi. 

Sevmeyi bilmemek, onca, bunca, kendince sevebilmek veya sevememek.

Gösterirken söylemek, söylerken göstermek. Güzel anlatmak, güzel sevmek, sevilene sevildiğini herşeye rağmen sevildiğini göstere göstere öğretmek. Kolaya kaçmadan dökülürken kelimeler susmak. 

Güvendiğine mi aşık olur insan, aşık olduğuna mı güvenir?

Güven, aşk gibi birşey değil. Göz görür, gönül sever gibi değil güven. Karşı aşkı hissetmeye başladıkça oluşan bir bağlanış, emek, zaman, adanış…

Çocukça heyecanlarını aşığın, başka dillere ayna yapmamaktır sevgi. Güven oluşmasını bekleyene kadar emek vermek değil midir sevgi? Güzel sevebilmek, yeri gelip kendi acını unutup sevilenin yarasını birlikte yalamak değil midir yoksa yaraya tuz basmak mıdır? 

Anlamak istemiyorum. Görmek, bilmek, duymak istemiyorum…

Kendi yaramı yeniden; kendim sarmak istiyorum, bir sonraki yaraya kadar. Aşkı, sevgiyi, sevmeyi, sevilmeyi, sevişmeyi nefs haline getirmemiş olan inanışı, insanı, aşkın bir naz olduğunu değil de zerafet olduğunu düşünen bir dünyada yaşamayı seçiyorum. Hırpalamadan. Bazen aynaları kırılmış bir odada, suyun aksinde kendimi görerek nefes almak istiyorum. Kendimdeki çirkini, güzeli başkasının gözünden değil kendi gözümden görerek, ispatsız, nedensiz, sonuçsuz, sadece olduğum gibi yaşamayı seçiyorum. Aşk, sevilenin gözünden; tek bir damla bile düşmemesi için verilen emektir. 

yazar

Yazar: Didem Yuce

“Söz Uçar Yazı Kalır”

Bu yazıyı nasıl buldunuz?

Bir yorum

Yorum Yazın

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.