Çocuk Beni Hüzünlerine Çağırma

                      -Yolsuz ve ışıksız köylerde okuttuğum öğrencilerime-

Çocuk beni hüzünlerine çağırma

Senin gecelerin de güzeldi

Çocuk ağla hıçkıra hıçkıra

Utanma duygusu ezeldi!

Geceleri hüznüne çağırdı

Sağanak duyguların alaca karanlığında

Yıldızlar boşalıyordu gözlerine

Gözleri boşalıyordu içine

Ta derinliklerine geçmişinin

Çocukluğunun tozpembe yıllarına

Lastik çizme giydiği sokaklarına

Kuru ekmekle suyu katık olarak içişinin

Köprülerden yalınayak geçişinin hayallerine daldı

Mutluluğun en bakir özlemlerini aradı

Tenha zamanların hasreti ne güzeldi

Hep annesini özler onu büyütürdü hayalinde

Bekleyişi yamaçtaki yolları gözler

Kimsenin görmesini istemezdi gözyaşlarını

Ola ki biri görse utanır, sıkılırdı

Çünkü erkekler ağlamazdı

Toz kaçtı derdi, aldırmayın ovaladığıma

Oysa kaçan hayalleriydi, özlemleriydi

Daha beşinde annesinin hasretiydi.

Geceler onu çağırdı hüzünlerine

Çekip götürdü içindeki derinliklere

Yoksun, yoksul ama mutlu çocuk

Anasıyla büyüyor anasıyla vardı

Onunla mutlu onunla dağlar kadardı

Adımları büyük, hayalleri büyük

Sevgiler mi, gani gani etrafında

Sevmek mi, herkese cıvıl cıvıl

Çünkü anası vardı yanında

Başka ne isterdi dünya diyarında

Çocuk masallar dinledin

Masalları yaşadın zaman zaman

Dinledikçe büyüdün

Büyüdükçe devlerin yaşadığını gördün

Kaf dağlarının aşıldığını da

Kırk haramiler ne kadar da çoğalmışlardı

Yoksa görünenler mi yalandı

Ejderhalar daha büyük

Yapılanlar daha talandı

Anne dedin, anne, anne!

Sesine ses, sedana cevap alamadın

Amca yoktu, dayı yoktu, teyze yoktu

Hatta baban bile yoktu

Annen yok, kimse yoktu ortada

Bakındın Annen yoksa kimseler yoktu

Büyüdüğünü anladın, ağlayamadın

Çocuk beni gecelerine çağırma

Senin gecelerin de güzeldi

Çocuk ağla hıçkıra hıçkıra

Utanma duygusu ezeldi!

Çocuk beni gecelerine çağırma

Gündüzlerimizden utanıyorum

Senin gecelerin gündüzlerimizden aydınlıktı

Ben seni iyi tanıyorum

Bakışların henüz kirlenmemiş, apaktı

Hüzünlerini iyi hatırlıyorum.

Yüreğin serçe misali ürkek

Şerha şerha o küçücük yürek

Sevgiyle açılır, hasretle dürülürdü

Sen karlarda kızak kaysan da

Soğuklar, ayazlar kâr etmezdi sana

Sana sevgi yünü örülürdü

Sevgi giyerdin baştan aşağıya.

Bozkırlarda koştun,  geniş yaylalarda

Avuçlarınla içmiştin eşmelerden soğuk suları

Annenin ninnilerinden sonra duydun

Dağlarda yankılanan çoban türkülerini

Sevdalıların yanık deyişlerini

O günlerden kalmadır türkülere sevdan

Çocuk beni gecelerine çağırma

Senin gecelerin de güzeldi

Çocuk ağla hıçkıra hıçkıra

Utanma duygusu ezeldi!

Çocuk Beni Hüzünlerine Çağırma

Rapor Et

Bu yazıyı nasıl buldunuz?

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir