Çığlığın Dili

Bir mzrak saplanır kanatlarına

Mızrakta kan; kanatlarda kan

Boynu eğik, sanki ileriye atılan boğa

Kanadının teki eksik yaralardan

Öyle katmış ki tozu dumana

Sanırsın sapasağlam

Öyle asil ki mızrakların karşısında

Zannedersin kırılan onun kanatları değil, mızrak uçları

Poseidon’un çığlığı: Kahverengi ve tonları

Çığlığının sebebi: Özgürlük timsali bir at

Ve içinde ölen her şeyin sembolü kafatası

Aynı kare resmin içinde

Ölenler yaşayanlarla iç içe

Gizlenmiş çığlığın içine

Bana sorsalar “Öfkenin resmini çizebilir misin?”

Çığlığın resmini gösteririm, öfkem de o biçim

Köşede ki güneş, karanlığa panter gibi atılmış

Sanki gelecek günlerin vaatçisi

Böyle asil bir çığlığın ardından elbet güneş yükselir

Halâ belirmediyse zihninde bir resim

Aklına, cenk meydanında

Dostunla düşmanının birbirine karışmış kanlarının görüntüsünü getir

………………………………………………………………………………………

Not: Görsel şahsıma aittir.

………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………

okur

Yazar: Poseidon

Yaş 21 yolumun tamamı budur! Ne geleceğimi tahmin edebilirim ne geçmişi tezahür. Günün sıradanlığından kaçıp karanlığa sığınan, sıcağa tahammül edemeyip soğuğu seven birini tasavvur ediniz işte ben oyum!

Blog OkurBlog Yazar

Bu yazıyı nasıl buldunuz?

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.