BUGÜN

Bugünlerde çok yalnızım.

Eskiden canımı yakmazdı oysa,

Şimdi ciğerimi dağlıyor ne olduysa.

Bugün çok yalnızım,

gözlerim doluyor ne olsa.

Bugünlerde eksiğim biraz,

eskiyim, demodeyim.

Dolapta duran sütten farksızım.

Eski dilde yazılmış kitaplardanım.

Bugünlerde karanlığım,

önünü dahi aydınlatmaz ışığım.

Bugün elleri titreyen bir yaşlıyım,

çorbamı dahi taşıyamaz kaşığım

Doluyum bugün,

kenarından taşıyorum içinde bulunduğum güğümün.

Tükenmişim biraz da,

dönüp duran şarkıyım o bozuk plakta.

En güzel yerinde çöpe atılmış şiirin şairiyim.

Vazgeçtim her şeyden, huzur tek istediğim.

Bugün duvar boyarken yakalanan serseriyim.

Yazılacak güzel yazılarım varken,

o duvarın göremediği tek kişiyim.

Bugün dağınığım çokca,

neyi nereye koyduğumu bulamıyorum.

Kitap okuyorum, aklımı kitapta bırakıyorum.

Henüz cümlem bitmeden sende buluyorum.

Kalbimi yazıya dikkat etsin diye zorlarken,

sende dinlenirken bulunuyorum.

Bugün ileride, o sönmeyen ateşim,

o ateş kadar yakar içimi sözlerim.

Bugün hasretim sana,

gurbetim.

Yollarını ezbere bildiğim sokağına göçmenim.

Kalbinin her karışını ezbere bilirken,

ödevini evinde unutan o çocuk gibiyim.

Bugün yorgunum ben,

daha korkuncum dünkünden.

Hevesle  çiçek yetiştiren teyze vardı karşı balkonda,

bugün yazı görememesine rağmen balkonunu süsleyen o teyzeyim.

Bugün mavi çiçeklerim,

kardalenim.

Canına kastına rağmen,

güneşine hasret o çiçeğim.

Bugün sendeyim yine,

kilitlemişim kalbimi ruhumun en ücra köşesine,

ama ne yapar eder bir yolunu bulur,

bende değil, sende bulur soluğunu.

Bugün sendeyim,

bugün senim biraz,

bugün senim…..

Bu yazıyı nasıl buldunuz?

2 yorum

Yorum Yazın

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.