Bugün Bütün Negatif Düşünceler Benimleydi

Bu yazı biraz daha yakınma tarzında olacak sanırım. Bugün cidden sanki bütün olumsuz düşünceler benim beynimi işgal etmişti. Kendime olan güvenimi kolay kolay kaybeden bir insan değilim ama bazen çok zor olabiliyor.

Yüksek hedefleri olan bir insanım ve zaman zaman hedeflerim konusunda abarttığımı düşünürüm. Lüks standartlara sahip bir hayat yaşamak istiyorum ama bazen neden daha sade ve normal bir hayat istemediğim konusunda sorguluyorum kendimi.

Sanırım para sıkıntısı çekmek istemeyen bir insanım. Büyüdüğümde, kendi evime çıktığımda ya da evlendiğimde kendime ve çocuklarıma iyi bakmak isterim.

Çok para harcayan bir insan değilim ama bazen canım bir şey çektiğinde ya da bir ihtiyacım olduğunda hemen almak isterim. Elimdekilerle idare etmeyi biliyorum ama her insanın canı bu tarz şeyler ister. Mesela dışardan yemek söylemeyiz biz. Ya da bir ihtiyacımız olduğunda sıraya koyarız ve en önemlisinden itibaren almaya başlarız. Çünkü maddi durumumuz çok iyi değil. Bu yüzden dikkatli harcama yapmak zorundayız.

Özellikle de ekonomimiz dolayısıyla bir hobi edinmek zor. Çünkü her hobi için az da olsa para harcamamız gerekir. Özellikle de ben her şeyi denemek isteyen bir insanım. Mesela seramik takılar ve eşyalar yapmak istiyorum ama malzemeleri pahalı. Ya da pasta ve tatlı tarzı şeyler yapmak istiyorum ama sürekli olarak harcama yapmam gerekecek.

Bu nedenlerden dolayı iyi bir işe sahip olmalıyım ki iyi para kazanabileyim. Ama şöyle bir durum var ki derslerim iyi değil ve ders çalışamıyorum. Yani çok iyi bir üniversite kazanmam oldukça zor. Tamam çalışırsam yapabileceğimi biliyorum ama dediğim gibi bugün sadece olumsuz düşünceler geldi aklıma.

Şu anda etrafımda çalışan bir çok insan var. Ben onlar kadar çok çalışmıyorum. Bu yüzden hepsinin benden daha iyi üniversitelere gideceğini düşündüm. Yani hepsi daha iyi meslekler yapacaklar. Ben ise ortalama bir üniversiteye gideceğim ve iş bulamayacağım. Sonuçta şu anda işe alanlar diplomaya bakıyorlar. Ben de iyi bir iş bulamayacağım. Ailemin eğitimim için verdiği emekler boşa gidecek. Bölümümden alakasız bir işe gireceğim ve hayatım hep aynı seyirde devam edecek. Hayallerimden hiçbirini gerçekleştiremeyeceğim çünkü karşıma fırsatlar çıkmayacak ya da yeterince çaba sarf edemeyeceğim.

Bu sadece bir kısmıydı tabii. Ve yazdığımdan daha bunaltıcı ve kasvetliydi düşüncelerim. Normalde ara sıra aklıma gelir bu tarz düşünceler. Ama bu sefer gerçekten fenaydı. Neyse ki hızlı bir şekilde atlattım yoksa bu beni depresif bir ruh haline sokabilirdi. Bu da işleri daha kötü bir hale getirirdi.

Zaman zaman her şey mahvolmuş gibi hissetsem de hayat bitmedi. Zor da olsa yaşayacağım şeyler var önümde. Karın tokluğuna da çalışacak olsam aldığım her bir nefes için şükretmeliyim. Bu dünya üzerindeki bir çok insandan iyi bir yaşama sahibim ve şanslıyım. Bu iyi durumdan yakınmak doğru olmazdı. Elbet karşımıza fırsatlar çıkar. Önemli olan çalışmak, sabretmek ve şükretmek.

Bu yazıyı nasıl buldunuz?

4 yorum

Yorum Yazın
  1. Hayatta her şey iyi bir üniversite ve iyi bir diploma değildir emin ol.Günümüzdeki bir çok başarılı iş adamlarının hayat öyküsü iyi bir diploma ve üniversite değil.Biraz araştırırsan göreceksin.Asla pes etme.Herkes ODTÜ,İTÜ vb. mezunu olsaydı fırından ekmek alıp yiyemezdik 🙂

  2. Teşekkür ederim. Bundan sonra dediğiniz gibi yapacağım. Kendimi bir gün önceki benle kıyaslarsam o zaman daha çok çalışabilirim ve böylece ne kadar ilerleme kaydettiğimi de görmüş olurum.

  3. Rekabetçiliğin sadece kendin ile olan yönünü doğru buluyorum. Aksi durumda; mükemmele ulaşma isteği, elde edememe kaygısı, motivasyon kaybı, huzursuzluk gibi önümüze sürüyle durum çıkartıyor. Ağır spor yaptığım dönemde, bunu çok iyi farkettim. Dışardaki insanların başarılarını sadece taktir ettim. Kendimi hiçbir zaman kıyas haline sokmadım. Tek amacım, kendi rekabetimi oluşturmak oldu. Çok güzel sonuçlar elde ettim, hayatımda hiç olmadığım kadar huzurlu oldum. Size de tavsiye ederim.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.