Boşanıyorum!

Evet boşandım.. 

Hemde Türkiyede okumamış gelişmemiş yalnız  bir kadın olarak bunu göze aldım.  Özgürlüğüm için bütün baskıları elimle patlattım.  Belki birilerine normal gelen bu hareket benim için tam bir dönüm noktası.  Tehditler, korkular, gelecek kaygısı, kadın cinayetleri!!!… En kötüsü ve en korkutucu olan bu işte.  Ve yıllar sonra anne evine geri dönmek.. Meraklı komşular,  okunmuş su getirenler.. Anlayamanlar, bilmeyenler, sevmeyenler, baskılar baskılar baskılar.  Sonuç antidepresandan medet uman hayalet bi kadın.  Mutlu değil böyle o da biliyor.  Ama bu geçici bir dönem ve insanlara laf anlatmak çok güç.  Insanlar gereksiz sevimsiz geliyor gözüme . Beni hayatta tutan ne biliyomusun ?

Bir kaç tane samimi dost . Anlayan, yargılamayan, konuşan, ama daha çok dinleyen… Düştüğünüz çukurdan size uzatılan bir kaç güzel narin el. Herkesin hayatında kesinlikle olması gereken. 

okur

Yazar: Mere

30 yaşındayım. Insanları tanıdıkça hem nefret hem sevgi duyuyorum. Nefret daha ağır basan bi duygu benim için. Ama ben inatla sevginin ve iyiliğin herşeyin üstesinden geleceğine va kazanacağına inanmak ıstiyorum.

Bu yazıyı nasıl buldunuz?

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.