Bir Parça Umut

eller arasında yanan mum

Sessizliğin sesi duyulmaz mı cidden? 

Halbuki çoğu şeyi susarak da anlatmak, anlaşılmak ister insan. Her zaman bir yerlerde sakladığı, görünmemesi için üstünü örttüğü hislerini, acılarını belki de mutluluklarını kimse duymasın ama anlasın beni mantığıyla yaşatır içinde. Güçlü durmaya çalışarak ya da bunu başarıp öyle görünerek saklar. İlginç…Her geçen gün daha bir alışıyor, daha bir alışması gerekiyor. Kötü olan ne varsa, her neyse. 

Kendi gizleriyle baş başa kalmayı, sonu ne olur bilinmez bir şekilde tercih ettiler. Kim? Biz, biz insanoğlu yani. İlginç… 

Bir parça umudunu yaşatan da var. Bin parça eden de. Umutla tanışmayan mı? Bak bu da mümkün, kim ne yaşar bilinmez, sorgulanamaz da zaten. İlginç… 

“Yaşa gitsin” ama öyle değil. Amaçsız değil, öyle yaşarcasına değil, beklentisiz hiç değil, umudunu yaşat önce, bin parça etmeden; bir parça… 

Mizgin Oy

Rapor Et

Bu yazıyı nasıl buldunuz?

Yorumlar

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Yükleniyor...

0

Facebook Yorumları