in

Çağlayan Bir Irmak Olmayı, Tercih Ettim

     Sıradan bir güne uyanmıştım; göreceklerimden, duyacaklarımdan, hayatıma artık hüzün hakim olacağından habersiz… Güneş her gün ki gibi doğmuş ama aynı şekilde batmamıştı, o gün. Ne mi oldu o gece? Felaketler, acılar, hüzünler o uğursuz gecenin içinden hayatımıza doğdu. Birkaç ay olayın şoku ile bir şey yapamadım, sarhoş gibi kafamda bin bir soru ile gezdim, hayatı yaşamaya çalıştım (benim için yaşamının manası bu olmasada.) Her gece ağlayarak dalardım uykuya. Biter mi, bu günler derdim. Biz de bir gün ağız dolusu gülebilir miyiz , çayımızı aynı iç rahatlı ile içebilir miyiz, insanlara yeniden güvenebilir miyiz, affedebillir miyiz?

  Hiç ummadık bir anda bir kaza geçirdiğiniz düşünün, gözleriniz önüne o an kara bir bulut çöker ve olayın hakikatini göremez, duyamaz, hissedemezsiniz…   işte birkaç ay ben de hissedemeden, göremeden, duymadan geçirdim hayatımın en karanlık günlerini. Sonra yavaş yavaş olayın şokunu  atlattım ve artık bundan sonra yaralarımı sarmam gerekiyordu. Etrafımdaki herkes “ya tutarsa diye” O tertemiz nehirime kin, nefret, haset mayası çalıyorlardı! Benim  yılmadan, durmadan akmam lazımdı, iyi olmaktan, sevmekten başka çarem yoktu…  O acı günler bitti mi, diye sorarsanız  “hayır, katlanarak acılarım  devam ediyor!”  ama çare durmak değilmiş onu anladım, çağlayan bir ırmak olup, içinize atılan kini-nefreti kenara sürükleyerek,  hayat gayeniz neyse onun için yaşamanız gerekiyor.

    Mevlâna’nın dillere pelesenk  olan bir sözü vardır: “Düzenim bozulur, hayatımın altı üstüne gelir” diye endişe etme. Nereden biliyorsun hayatın altının üstünden daha iyi olmayacağını?

   Her sabah yeni bir güne;  dua ve umutlarımla başlıyorum. Ben kötülüklerin karşısında durmayı değil, bir nehir gibi durmadan akmayı tercih ettim. 

yazar

Yazar: Canan...

Blog YazarBlog Okur

Bu yazıyı nasıl buldunuz?

5 yorum

Yorum Yazın
  1. Durmak! Insan doğasına aykırı, çağlayan bir nehir gibi olup, hayatımızdaki olumsuz her şeyi kenara iterek, yolumuza devam etmek gerekiyor. Duran her şey zamanla bozulmaya mahkûmdur. Iyi günler🍀

  2. Belki de sizin yaptığınız en doğrusu olduğu gibi herkesin atamadığı önemli bir adımdır umarım hep böyle devam edersiniz yolunuza 🙏

    • Durmak! Insan doğasına aykırı, çağlayan bir nehir gibi olup, hayatımızdaki olumsuz her şeyi kenara iterek, yolumuza devam etmek gerekiyor. Duran her şey zamanla bozulmaya mahkûmdur. Iyi günler🍀

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.