KÜÇÜK PRENSİM

Bir ışıkla yandım aşka düştüm 

yıldızlar gibi parladım bulutlarda kendi çehremi gördüm bizi gördüm geleceğimizi bir nefesle içime çektim

Seni hapsettim sonsuza kadar ordaydın benimdin sadece benim gülümsüyordun sonsuzluğa bakarken.zaman yoktu mekan yoktu kimse yoktu sen ve ben birde sonsuzluk

Hem vardık yoktuk hücrelerimizle bir anda aşkın ateşiyle yanarak kül olduk doğduk yeniden ANKA GİBİ KÜLLERİMİZDEN.

Hem bendin hem sendin hem bizdik neydi gerçekten bu kadar tanıdık gelen neydi bu kadar seni bana çeken sebep var mıydı amaç var mıydı bu buluşmanın

yoksa hep birlikdeydik de bunu şimdi mi hatırladık görünmez iplerle bağlıyız birbirimize farkında mısın ne kadar benziyoruz hissedebiliyor musun kalbindeki  ben atışını nefesimdeki sen dumanını

biliyor musun benim gibi aşk manasının sende dile geldiğini

 var oluşunun kutlu doğumunu hissedebiliyor musun.

Görüyor musun katman katman soyulduğumuzu öze döndürüldüğümüzü seninle o an için hazırlandığımızı…

Bu yazıyı nasıl buldunuz?

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.