Bazen

Bazen olur sanarsın böyle tüm dertlerinden yavaş yavaş kurtulur sanarsın da bakarsın ki daha ağırı geliyor böyle içine otura otura mutsuzluk bir misafir gibi ama gitmeyen böyle elinden tutan kimse olmaz evet kendin çıkabilirsin içinden ama çıkmamaya alışmışsın tuhaf bir durum etrafında biri yoksa acı çekiyorsun evet her şeye karşı duran ruhun yalnızlığa karşı duramıyor maalesef. Neden ama anlamıyorum yani bu boş dünyanın bütün dertleri beni neden yoruyor ölsek biter mi öteki dünya diye bir yer var mı acaba öldükten sonra da bir çilemiz var mı yoksa neler için savaşıyoruz burada para güç ihtiras mutluluk herkesin emeli başka ama benim hiç biri değil be sadece huzurlu olmak istiyorum kendi başıma da olsa huzur parayla da değil biriyle de değil tek başıma olsam yine kabul şu içimde ki kocaman karanlıktan kurtulsam bir içimden atsam düzelecek eminim ama böyle üstüne bal dökülür de elinle silerken daha çok bulaşır ya tam da öyle yardım lazım bana gerçekten uzanan bir el umarım bir gün sıcak parmaklar değer göğsümüze. Ben genelde en ufak gülümseyle iyileşen biriyim ama birinin gülümsemesi iyi gelince başka kimsenin gülümsemesini istemiyorum galiba sizde de öyle mi ona muhtaç hissediyorum kendimi bu satırları da tam ona muhtaç hissettiğim anda olmayışından yazıyorum iyi geceler

Bilmiyorım
0 Yorum
Inline Feedbacks
Tüm yorumları gör
Önceki
bomboşum
Sonraki
YAPAY ZEKA ILE ISPATLANAN GERÇEKLER.

İlginizi Çekebilir

kooplog'da yeni misin?
  • Kişisel akışını oluştur
  • Favori yazarlarını takip et
  • Yazılarını binlerce okura ulaştır
  • Yarışmalara katıl, ödüller kazan
Daha iyi bir kullanıcı deneyimi için kaydol!
kooplog'da yeni misin?
  • Kişisel akışını oluştur
  • Favori yazarlarını takip et
  • Yazılarını binlerce okura ulaştır
  • Yarışmalara katıl, ödüller kazan
Daha iyi bir kullanıcı deneyimi için kaydol!
kooplog'dan en iyi şekilde faydalanabilmeniz için çerez (cookie) kullanıyoruz.