Başkalarının Aynasıyız

Hayat tek kişiliktir o mezara tek girersin, düştüğün yerden kendi gücünle kalkabilirsin o halde neden hayatımıza başkaları yön vermelerine izin veriyoruz? Kaçımızın kendine ait düşünceleri var hepimiz başta ailelerimizin düşünce ve bakış açıklarıyla dünyaya bakarız sonrasında hayatımıza giren diğer insanların düşüncelerine göre yön veririz neden bu hayatın merkezi bizsek düşüncelerimiz, yaptıklarımız hep başkalarının yansıması neden insanlar kendi olmaktan bu kadar kaçıyorlar ? 

Sürü psikolojisi şeklinde yaşıyoruz bu hayatı. Yaşadığımız hayatı biraz sorgulamak gerekir gerçekten kendimizi mi yoksa diğer insanları mı yansıtıyoruz, en basiti bir takımdan yola çıkalım, ailen hangi takımsa sen onu tutarsın peki ya gerçekten o takımı tutmayı istiyor musun? Hayatımıza giren her insan bize bir şekilde yön vermeye başlar ve biz farkında olmadan özümüzden sıyrılmaya başlarız çoğu kişi farkında olmasa da ailesi gibi davranmaya, arkadaşları ve diğer sevdiği tüm insanlar gibi davranmaya başlıyor, körü körüne kabulleniyorlar bu durumu. Kendi hayatımızın başrolü olduğumuz halde konuk oyuncu gibi devam ediyoruz yaşamımıza işin en tuhaf tarafı ise bir süre sonra kendimizi unutuyoruz ben bunu severim diyerek değil o bunu sever diye bitiriyoruz cümlelerimizi de hayatımızı da en acısı da bu değil mi kendini, özünü unutmak..

okur

Yazar: Gamze

Blog OkurBlog Yazar

Bu yazıyı nasıl buldunuz?

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.