Başarının Kesin Bir Tanımı Var Mı?

Başarmak sizin için ne anlama geliyor? Bana göre ilerlemek demek başarı. Nasıl bir ilerlemeden bahsediyorum peki?

Olduğun noktadan bir adım dahi sonraya geçebilmiş olmak belki… Peki o adımın tanımı ne? Yani kendimi neye göre başarılı ya da başarısız kategorisine koyuyorum? Kimlerle kıyaslıyorum ya da? Acımasızca eleştiri oklarını kendime saplarken atladığım pek çok şey var. Gelişimime tanık olup mutlu olurken birden farkettim ki mutsuzum, tatminsizim. Fakat hedefimin altında da kalmadım üstelik üzerine de koydum. Tek sorun ulaşmak istediğim hedefe 3 adım ve 2 gün kalmış olması. Bu aslında son iki haftadır kafamı öyle kurcaladı ve ben iki hafta varken öyle çok çabaladım ki bu sırada kalmış olan iki gün haricinde çokça şey başardığım noktasını atladım, atlamaya devam ediyorum kendime olan tavırlarım ele verdi beni kendime karşı. Peki tatminsizlik nerede başladı? Huzursuzluk sebebi ne? 

Beklentinin büyük oluşu, karşılayamama kaygısı vb… Ya da parlayan yıldızken geri planda kaldığımı hissetmiş olmam. Oysa bugüne kadar kimsenin düşüncelerini önemsemeden – olumlu ya da olumsuz eleştirilerin yapıcı kısımlarını alarak gelişimime kattım- ilerleyen ben şimdi durmuş kaygılara sarılmış biçimde tabir yerindeyse ağlıyorum. Utanç verici!

İnsan en büyük kavgayı kendisiyle ediyor hep. Kimsenin beklentisi düşmedi hatta artarak devam ediyor. Sorguluyorlar en ufak mimikte bile iyi misin diye ki bu çok kıymetli. Etrafımda nasılsın diye soran ve bununla gerçekten ilgilenen insanlar biriktirdim. Benim için, benimle birlikte çabalayan…

Hakikaten belki birazcık şımarıklığı ele alıp mızmızlıktan beslenmeye başladım. Kendime ve geniş aileme haksızlık etme konusunda emin adımlarla ilerliyordum işin özü. Neyse ki bunu farkettim, üzerine düşündüm, okudum, araştırdım, dinlendim… 

Şimdi buradayım ve bu satırları yazarken biliyorum pek çoğumuz aynıyız. Kaçırmamak için çabaladığımız hayatımız çok kıymetli unutmamak gerek. Aynı zamanda da karşı konulamayacak derecede hızlı akıyor. Tıkandığımızı hissettiğimiz, durma ihtiyacı hissettiğimiz anda başladığımız noktaya şöyle bir bakıp heybemizdeki yeni ve canlı yeteneklere şükrederek önümüzü açmak en faydalısı olacak.

Evet zor, biliyorum hayat inanılmaz zor ve kaygı verici. Ama durmadıkça ya da daha doğrusu problem neyse tespit edip doğru adımları planlayıp uygulamaya koyunca gerisi geliyor. Ben bunları yazan kişi başta olmak üzere hepimize diyorum ki şu an bulunduğumuz noktaya gelmek imkansız gibiydi, ışığı belli belirsiz bir kıvılcım sebep oldu bugünlere ve iyi ki de oldu! 

Şimdi belki sen çok umutsuz bir durumdasın ama unutma en ışıksız anda bile bir çıkış var, hep var ve olmaya devam edecek. Yeter ki harekete geçecek gücü bul kendinde. Mucizevi şekilde düzelmiyor hiçbir şey ve muhtemelen hiçbir zaman kolay olmayacak. Ama zoru sevdik zaten bizler! Bırakalım akışa, akıllı adımlarla doğruyu buluruz nasılsa!

yazar

Yazar: Bell's

Blog OkurBlog Yazar

Bu yazıyı nasıl buldunuz?

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.