Boncuk

Herkese selamlar. İki gün önce 3 yıldır beslediğim kuşumun ölüm haberini duydum. İlk duyduğumda inanmak istemedim ve inanamadım. Normalde 1 hafta önce ölmüş fakat bana yeni haber verdiler. Sanırım hayatımda ilk defa dostumu kaybettiğim için üzülüyorum. Her zaman yanımda olacak diye umut ediyordum ölmesine hâlâ inanamıyorum.

Üniversiteye geçtikten sonra en zoru ondan ayrılmaktı benim için. Her gün konuşurdum, dertleşirdim kuşumla. Beni hep dinledi, bazen kafesin altına inerdi, ben konuştukça yanıma yaklaşırdı yanından gittiğimde ise tekrar aynı köşesine döner ve uyurdu. Öldüğü için çok üzgünüm fakat bir yandan da mutluyum. Çünkü çok fazla anım oldu onunla. Aklıma geldiğinde gülüyorum bazen. Fotoğraflarına bakıp eskilere dönüyorum. 

Bir keresinde ev boştu. Kafesini açıp odama ders çalışmaya gitmiştim. Bilerek kapıları açık bırakmıştım gezsin diye. Aradan saatler geçti ve bir anda benim odama girmişti. Hâlâ o günü hatırlarım çok korkmuştum 😀 Şehrimden ayrıldığımda annem telefon açıp kuşumun enerjisinin düştüğünü söylemişti. Eskisi gibi hareketli olmuyormuş. Kasımın başında şehrime dönmüştüm ve yanına yaklaştığımda resmen çılgına dönmüştü. Elime aldığımda her yerime konuyordu. Onun bu halleri beni o kadar mutlu ediyordu ki. Gerçekten hayvanları sevmeliyiz, onlar bizim en iyi dostlarımız.

Hayatımın sonuna kadar boncuğumu unutmayacağım. İyi uykular Boncuk ♥

Bu yazıyı nasıl buldunuz?

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

2 Yorum