Aslında Sevmek;

            Sevmeye meyilli varlıklarız ve her şeye anlam yüklemeye çok alışkınız. Bazen bir kuşu, köpeği, kediyi severiz. Bazen bir kalemi, bir defteri, bir notu… Bazen de insanları severiz. Neden severiz peki? Ya da sandığımız şey gerçekten sevmek mi? Bu iki sorununda cevabının ne olduğunu bilmiyorum. Ama kendime göre “sevmek” adlı bir resim çizdim. Her geçen gün, her ilişkimde ona biraz daha renk katıyorum. Bu renkler bazen siyah kadar keskin, kırmızı kadar coşkulu bazen de mavi gibi umut dolu. Ama hepsini aldım heybeme nereye gidersem yanımda taşıyorum. Beni sevmek “ben” yapıyor çünkü çok iyi biliyorum. 

Aklıma birbirine çok benzeyen iki cümle geliyor. Dur ve düşün hangisini seçeceksin.

1- Seni seviyorum çünkü sana ihtiyacım var. 

2- Sana ihtiyacım var çünkü seni seviyorum.

  • İlk cümle diyor ki; seni sana ihtiyacım olduğu için seviyorum. Ve ihtiyaçlarımı karşılamayı bıraktığında ya da sana artık ihtiyacım kalmayıncaya değin senin yanında olacağım ve seni seveceğim. Bu sevgi koşullara bağlı bir sevgi. Evet biz insanoğlu herkese karşı bir o kadar gaddar olabiliyorken kendimize ve sevdiklerimize karşı adalet, hak, hukuk neymiş tanımıyoruz bile. Bizde herkes kadar insanız işte. Bazen insanları mendil gibi kullanmaktan çekinmezken konu kendimiz olunca toz konduramayız oysa. Karşındaki önemli değildir işte ne düşündü ne hissetti bakmazsın bile. Keyfim yerinde olsun da o ne yaparsa yapsın deriz. Bizler böyleyiz sevdiğimiz baş tacı sevmediğimizi yer paspası yaparız. 
  • İkinci cümle diyor ki; seni sevdiğim için sana ihtiyacım var. Sana olan sevgim beni sana muhtaç kılıyor. Seninle olan her ana ihtiyacım var. Benim sana ihtiyacım var. Ve şayet bir gün sevgim biterse sana ihtiyacım kalmayacak. Seni kullanmayacağım. Sevgimin bittiği gün sende hayatımda olmayacaksın. Bu sevgi daha çok insana yakışan bir sevgi. Bu sevgi çıkar ilişkisinden çok daha anlamlı ve ondan daha da fazlası. 

 Düşün bu zaman kadar sevdiklerini ve seni sevenleri. Kullanıldın mı? Yoksa aldatıldın mı? Sevdin de karşılık mı bulamadın? Yoksa sevgini hak etmedi mi? Nasıl davrandın onlara? Düşün. Sen gerçekten sevdin mi? Sen gerçekten sevildin mi? Sevgin saf mıydı? Yoksa entrikalarla dolu bir dizi bölümü mü? Sen karar ver nasıl sevilmek istediğine ve nasıl sevdiğine ve unutma nasıl sevilmek istiyorsan her şeyi öyle sev. Kimseyi hayır fonu olarak kullanma kendini de kullandırma. Fark et. Hislerin her zaman doğruyu söylüyor ve bazen nedensiz olsa da içine sinmeyen şey doğru değildir. Nedenleri arama sadece onu dinle. İçinde bildiğini sandığından daha yüce bir güç var ve onun sesini bastırma. Aç sesini sana söyleyecekleri var. 

Bu yazıyı nasıl buldunuz?

Bir yorum

Yorum Yazın

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.