Aslında Hep Korktum Ben

Aslında Hep Korktum Ben

Sevdiğinizin ölümüne inanamamak nedir bilir misiniz? O günü hiç aklınızdan çıkaramayacak olmanız ya bir ömür boyu sizinle yaşayacak olması peki. Bazen ağlamak istiyorum. Bütün bu içimdeki ağırlığı atmak istiyorum. 

O gün gerçek acıya ağlayamamayı öğrendim. Kelimelerin boğazınızda takılı kalmasını hatta gözyaşlarınında gözünüzde takılı kalmasını ögrendim. İlk kez böyle bir acı yaşıyordum ben yapacağımı bilmiyordum belki de ondan böyle olmuştur. 

Peki ya cenazesine katılamamak nedir? 

Aslında Hep Korktum Ben

O çok değer verdiğin en sevdiğin insanı o halini görmek istememek, aklınızda daima o güzel ve hayatta olduğunu anı ile kalmasını istiyordum çünkü eğer gitseydim kalan hayatım boyunca hep öyle hatırlamaktan korktuğum için gidemedim.

Son kez arayıp konuşmak istedim ama yine korktum ya son defa olduğunu bile bile konuşamazdım. Şimdilerde keşke bir veda edebilseydim diyorum. Veda etseydim eğer ben yaşamıma devam edebilirdim. 

Aslında ben hep korktum. Her korktuğum da başıma geldi. Böyle oluyormuş demek ki.

Yavaş yavaş silikleştiğini fark ettiğim anılarımda yaşatıyorum onu hiç gelmeyeceğini bilerek. 

Hayat bize mutlu son vermediği gibi mutlu da yaşamamıza izin vermiyor.

okur

Yazar: Necati

Sadece yaşa ve yaz

Blog YazarBlog Okur

Bu yazıyı nasıl buldunuz?

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.