Anlaştık Mı?

Kaldır kafanı ve bak gökyüzüne.

Bak gör gökyüzü herkesin. Güneş, ay, yıldızlar, bulutlar, kuşlar…

Bak denize…

Balıklar, balıkçılar, martılar…

Toprağa bak. Ekilmiş-ekilmemiş topraktan fışkıran her şeye.

Her yerde yaşamaya çalışan canlar.

Bir sen misin şimdi bu dünyaya küsen? Ne haberi var denizin senin küslüğünden? Kuşun ne haberi var? Güneş doğmuyor mu her sabah sen küskünsün diye? Kimin umurunda?

Hadi, hadi kalk artık oturduğun yerden. Uyan uykularından.. Tırman tutunabildiğin yerden. Elbet sana da yer var bu dünyada.

Sen elini uzatmazsan kim tutar elini. Sen gözlerini açmazsan kim görür gözlerini.

O kadar da mühim değil artık her şey. Kızdığın kadar değil.

Şunun şurasında ne kadar kaldı ki zaten. Geçti “geçmez” dediğin her şey. Kalanlar da geçer göz açıp kapatıncaya kadar nasılsa.

Bak kaç nesil geldi arkandan.  Hepsi boy boy boylandılar.

Renkler değişti sen bakmazken.

Sözler değişti sen duymazken.

Şimdi yeni renkler var görülecek, yeni sözler var duyulacak..

Senin de sözlerin olmalı söyleyecek..

Ne kadar zor olursa olsun, yürüdüğün yol bir gün mutlaka mutluluğa çıkacak. Belki ömrün papatya bahçeleriyle dolu olmayacak ama her daim kokusu gelecek burnuna. Umutsuzluğa kapılma, bir gün bir şeyler dilediğin gibi olacak. Belki dertsiz günün olmayacak belki hasret girecek ama uyuyabildiğin geceler olacak. Yarın yeni bi gün… Üzülmek yok, anlaştık mı?

Bu yazıyı nasıl buldunuz?

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.