Anı Yaşamak

Anı yaşamalısınız bu hayatta, sonrayı düşünmemelisiniz sadece şimdiniz olmalı derin düşünceleriniz olmamalı, yoksa hayattan zevk alamıyorsunuz, birisi bana derin düşünme zevk alamazsın hayattan demişti o zaman düşününce neden zevk alamayayım ki falan diye düşündüm tabii ama şimdi düşündüğüm de ne kadar haklı olduğunu anlıyorum. Anı yaşamak gerek bu hayatta, bir şeyi anında kabul etmek gerek, anında mutlu olmak, anında reddetmek, anında gidebilmek, anında dönebilmek gerek. Uzun ve derin düşüncelerim yüzünden asla o an için mutluydum diyemiyorum, Mesela bitecek bir şey neden başlasın diyerek kimseyi hayatıma almıyorum, ya da samimiyetimiz bozulacak diyerek bir zaman sonra hiç yakın arkadaş edinemiyorum, beni kırıp üzdüğü veya kendinden soğuttuğu için hayatımda kimseden gidemiyorum, ne kadar özlesem de kimseye gidemiyorum. Bir şeylerin sonunu düşünmek her zaman iyi olmuyor işte, derin düşünmek bir zaman mantıklı gelse de bu senin hayattan zevk alamamana sebebiyetten verdiğinde  iyi olmadığını düşünmeye başlıyorsun  ancak o kadar alışmışsın ki bir şeyi uzun uzun düşünmeye, sonunda ne olur diye düşünmeden hiçbir şey yapamıyorsun.  Düşünmemeye çalışıyorsun mutluyum diyorsun böyle kalmasa da bir zaman böyle devam etsin istiyorsun ama aklındaki düşünceler gitmiyor, kendilerini sana düşündürmek zorunda bırakıyorlar, belki daha büyük bir üzüntünden uzaklaştırıyor seni ancak üzüntünden kaçarken mutluluğundan da kaçmış oluyorsun, biz bu dünya da her duyguyu yaşamak için varız bana kalırsa, mutluluk üzüntünün arkasından koşar, üzüntünü itip ondan kaçarken aynı zamanda mutluluğunu itiyorsun kendinden. Bazen akışına bırakmak gerek, sonunu düşünmemek gerek, anı yaşamak gerek. Üzüldüğünde en azından o an için mutluydum diyebilmek gerek, keşke yapmasaydım dememeliyiz yaptım ve mutluydum demeliyiz ne kadar üzülsem de bir zamanlar mutluydum. İşte tamda böyle değil mi? Hayatınıza biri giriyor, mutlu ediyor sizi belki hiç olmadığınız kadar mutlu oluyorsunuz onunla ama gittiğin de üzülüyor belki yıkılıyorsunuz, çok özlüyorsunuz ama buna değdi mi? Değdi siz mutluydunuz bir aralar, üzüntü de böyle ya arkasından mutluluk geliyor.

yazar

Yazar: Suzan-Ozer

Blog OkurBlog Yazar

Bu yazıyı nasıl buldunuz?

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.