Acil hastanesi

Hayatın rutinliğinden sıkılanlara sadra şifa olur. 

Hastane önün de durmak. 

Koridorlarında gezmek.

Biri geliyor biri gidiyor.

Vızır vızır arabalar

işte.

Şoför panikle içeri koşuyor.

Engelli sandalyesini kaptığı gibi 

Tekrar dönüyor araca.

Arka koltukta duran hasta kucaklanıyor. 

Telaşla oturtuluyor

Sürülüyor tekerler

Umuda doğru

Hekim aranıyor, 

Beyaz önlüklüler nerede?

Önümden geçiyor yaşlı kadın.

Kolunda okyanus mavi gözlü kızı var.

Kaybetme korkusu

Hayatın son demleri.

Kol kola içeri seğirtiyor.

BMW, devlet hastanesi önünde yavaşladı

Şoför fırladığı gibi

Arka kapıya.

6 yaşlarında bir çocuğu

Kucaklıyor.

Başı yukarıda kalsın diyor

Sol omuzu ile boynu arasına sıkıştırıyor yavrusunu.

Şaşkın, kendinden habersiz baba. 

Çare diyor. 

Derman istiyor. 

Hastane duvarının ilerisi 

Gecenin sessizliğine boğulmuş.

Biteviye hayat devam ediyor

Işıklar var burada 

Sokak lambası, 

Araç farları, 

2 tane otomatın ışıkları

İçeri doğru gidiyorum. 

Etraf kalabalık.

Bir feryat kopuyor.

“Daha genç bir kadındı.” 

“2 tane çocuğu vardı” diyorlar. 

Sağa bakıyorum.

Kapı kirişinde birisi, 

Ablak çehreli erkek hemşireyi.

2 yakasından yukarı kaldırmış. 

Duvarda asılı duran hemşire

Savunma veriyor:

“Allah değilim abi”

“ Daha ne yapabilirim ki”

Yavaş yavaş.

Beyaz terlikler yerle buluşuyor

Bütün umutları berhava etti.

Ansızın gelen ölüm.

Arkasında soruları bıraktı.

Tabip kurtarıcı değil miydi?

Ölümü engelleyemez miydi?

O vakit

Tasavvuf ne diyor 

Onunla bitirelim.

Dostlar.

 

“Doktor kurtarıcı değil,

ölüme hazırlayıcıdır” 

Beylikdüzü Devlet Hastanesi 

13.01.2022 Saat: 02.33

Bu yazıyı nasıl buldunuz?

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.