6 Yılda Neler Yapılabilir?

Heyyy! Huysuz psikoloğunuz artık 24 yaşında.

E huysuz psikolog bundan bize ne?  Çok haklısınız.

Ama dün size anlatmam gereken bir şeyler oldu. Biraz karışık anlatacağım sanırım. Çünkü pek çok şey var anlatmak istediğim…

Pekâlâ, çok çene çaldım. Başlıyorum…

Dün defalarca kez telefonum çaldı ve gelen iyi ki doğdun seremonilerine rağmen mutlu olmadığımı fark ettim. Anında şimşek çaktı tabi eksik olan bir şey var diye. Uf seni çılgın nasıl da anladın ya diye kendime laf attım. Ama sonra baktım iş ciddi. Ben baya baya eksik bir şeyi aramaya başlamışım. Saatlerce düşündüm. Kitap okurken, yemek yerken, film izlerken, duş alırken… Düşünmeme engel olamıyordum. Ne yalan söyleyeyim bir şeyi aramanın o tatlı heyecanı da beni düşünmeye daha çok itiyordu. İçimde kelebekler uçuyordu sanki. Belki başka bir şeyler uçuyordu ama bildiğimiz tabirden devam edelim şimdilik. Her neyse… Biz psikologların klasik sorusunu sorup duruyordum kendime ‘Şu an aklından ne geçiyor?’ diye.

Şu an aklımdan ne geçiyor?

Beş dk. sonra…

Peki ya şu an?

Bir saat sonra…

Peki ya şimdi?

Derken soruma yanıt geldi. İnsan 24 yılda neler yapabilir? Zihnim arka planda bu soru ile meşgulmüş. Ama haksızlık bu? Hangi 24 yıl? Sonuçta aileme bağımlı olarak yaşadım 18’ime kadar. Böyle saçma soru mu olur? Evet, ilk başta soruya bu şekilde saldırdım. Derin bir nefes alana kadar bu saldırıya devam ettim. Eh, sonunda kabullendim tabi.

18’imi bitireli 6 yıl olmuş. 6 yılda bir insan neler yapabilir? Ah, başka bir dili anadili kadar iyi öğrenebilir… Onlarca kitap okuyabilir… Onlarca yer gezebilir… Yeni bir yeteneğini keşfedip o alanda profesyonelleşebilir… İnanamıyorum! 6 yılda yapmak istediğim ve zamanım olmadığını iddia ettiğim için ertelediğim ne kadar şey varsa günde yalnızca 1 saat ayırarak o konuda uzmanlaşabilirdim. Ne büyük kayıp! Yaşadığım 6 yıla ihanet etmiş gibi hissettim. Kendimden özür dilemek istedim, kendime sımsıkı sarılmak… Zamanı 6 yıl öncesine almak belki de… Hatta zamana yolculuk yapmayı ve geçmişteki ben ile konuşmayı çok istedim. Bu mümkün değildi ama bunu mümkün kılmayı çok istedim. O an ruhum ve bedenim aynı anda varlığıma baskı yapıyordu…

Çok zaman geçmeden bu sefer de 6 yıl sonraki beni düşünmeye başladım. Bana ne söylemek isterdi acaba? Kendimi nerede görmek istiyordum? Olmak istediğim kişi için şu an yapmam gereken bir şeyler var mıydı? Bulunduğum noktada yapılacak şeyler nelerdi? 6 yılda neler yapılabilirdi…

‘6 yılda neler yapılabilirdi?’ Bu soruyu kendime ilk sorduğumda çok büyük bir hayal kırıklığına uğramıştım. Hani dünyam başıma yıkıldı derler ya, yani işte ne bileyim başıma yıkılmamıştı tabi de bir kenarda yıkılmış bir halde duruyordu sanki. Fakat sonra içimi mıncıklayan tatlı bir soruya dönüştü. Gelecekten gelen bir ben yoktu ve bu olmayacaktı da ama geçmişteki ben, şu anki beni uyarıyordu. Hadi diyordu, harekete geç! 6 yılda neler yapılabiliyorsa onu yap! Bir anda doğum günüm için hediye edilen kahve sembollü not tutacağı bana gülümsedi. Hediye edilmemin bir sebebi vardı der gibi… Kâğıt ve kalem aldım. Saati saatine neler yapacağıma dair bir sonraki günün planını yaptım. Tutacağa iliştirdim. Uyumak için yatağa girdiğim zaman huzurluydum. Sabah erken uyandım ve işe koyuldum. Yaptığım her şeyin tadını çıkardım. Sevmediğim halde çalıştığım İngilizce dersi bile bir anda sevimli gözükmeye başladı. Nasıl desem, sanki 6 yıl sonraki halim bana gülümsüyordu. Sıcacık hissettim.

Bugün ise bunu size anlatmam gerektiğine karar verdim. Geçmişimden gelen bir hediyeyi sizinle paylaşmak istedim, umarım bu hediyeyi kabul edersiniz.

Şu an  size farkındalığımı hediye etmek isterdim fakat biliyorum bu mümkün değil. Ama anlattıklarımın bu farkındalığı edinmenize yardımcı olacağını umut ediyorum. O yüzden sizden ricam, öncelikle dönüp geçmişinize bakmanız ve hazır hissettiğinizde geleceğinize… Doya doya bakın. Üzülün, pişman olun, canınızı sıkın, hayal edin, inanın, umutlanın… İnsan bazı duyguları yaşamadan bazı tecrübeleri edinemez. Yaşadığınız tecrübenin tadını çıkarmayı deneyin. Bu biraz zor olabilir ama tadına vardığınızda artık içinde bulunduğunuz ana ait olursunuz. Hoş geldiniz şu ana! Artık anda olduğumuza göre kendimize soralım mı?

6 yılda neler yapılabilir?

4 yılda neler yapılabilir?

2 yılda neler yapılabilir?

Hadi! Harekete geçme zamanı!

Bu yazıyı nasıl buldunuz?

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

Bir Yorum