Anlaşılmaz varlıklar mıyız? Değer yargılarımız mı bizi var eden? Ne belirliyor değerlerimizi ve yargılarımızı?

Hiçbir şeyin cevabı yok bende. Öyle atıp tutuyorum. Sevdim, vazgeçtim. Değer yüzünden. Tersi olabilirdi, yapamazdım. Bu neyin sınavıydı bilmiyorum. Ama vazgeçmek zorundaydım, vazgeçtim. Çaresizlik bir tercih mi? Değilmiş..

Feda ettiğim onca şey içinde bu en başkası.. Minnettar olduğumsa dürüstlük. Kokusu burada, o uzakta.. Yine hasret. En masum vazgeçişim. Başka yol bilemedim, bulamadım. Önümde duvar var, tosladım. Hem de ne biçim.

Ne olursa olsun bir şeyi çok istersen olur yalanına inancımı 2021in bitimine şu kadarcık kala kaybettim. Bazı şeylerin olmaması, başlamaması, hatta hiç dile getirilmemesi gerekiyormuş. Onca mücadele, onca vazgeçiş bugün vazgeçmek içinmiş. Mutluydum. Yirmidört saat bile sürmedi. Üstelik dile getirmemiştim bile.

Ama çok sevdim, sevmişim. Korkmadan sevin. Ufacık pişmanlık olmuyor imkansız da olsa. Nasılsa unutulur.. Unutulmazsa diye korkuyorum ama nelerden korkmadım ki. Ama her şeyi göze aldığımda bile yolumdan çevirecek bir şey varmış. Yazık mı, yazık. Hissettiklerime ya da hissettirdiklerine değil de ne bileyim işte kavuşamadan kaybettim.

Kara sevda dedikleri.. Maval okumayın dediğim ve özellikle günümüz sosyal yaşantısında var olduğuna hiç inanmadığım şey. Ama hissettiğim hiçbir şeye benzemeyen.. Ulan…

Bence böyle sevmeyin. Yanmayın yani. Ama yakması bile değerli. Yok ben yanarım derseniz de umarım böylesine denk gelin.

yazar

Yazar: Bell's

Blog OkurBlog Yazar

Bu yazıyı nasıl buldunuz?

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.